ศาจ ที่จริงพวกเราควรจะมีจิตใจที่เชื่อมโยงถึงกัน…..”“พวกเราอยู่ในเส้นทางที่ต่างกัน”เฉินชิงถือกระบี่น˺าค้างแข็งของเธอเอาไว้ “ข้า เฉินชิง ชีวิตนี้มีหน้าที่ในการปราบมารกำจัดปีศาจ แล้วข้าจะมีจิตใจที่เชื่อมโยงถึงคนที่อยู่ในเส้นทางปีศาจอย่างพวกเจ้าได้ยังไง สำหรับเรื่องการเป็นหุ่นเชิดปีศาจ ข้าได้กลืนกินวิญญาณเซียนเข้าไป และตัดความสัมพันธ์กับฉินเฉาไปแล้ว ถ้าหากว่านิกายหลัวซาคิดว่าพลังหุ่นเชิดปีศาจของข้ามันไม่เหมาะสม ก็เอามันกลับไปซะ ถึงแม้ว่าจะไม่มีใครช่วยเหลือเฉินชิงผู้นี้แต่ข้าก็สามารถก้าวหน้าขึ้นไปอย่างยิ่งใหญ่ด้วยตัวของข้าเองได้”นิสัยที่แข็งกร้าวของเฉินชิงทำให้ฉินเฉารู้สึกปวดหัว“อืม ดูเหมือนว่าพี่สาวเฉินจะตัดสินใจแล้ว”ซูจีรู้ดีว่าเธอไม่สามารถโน้มน้าวได้ แต่ในฐานะที่เป็นบ้านใหญ่ของฉินเฉา เธอจึงจะต้องทำแบบนี้ส่วนที่เหลือก็ให้เป็นเรื่องของกำปั้น“เพื่อเป็นการแสดงความเคารพต่อเจ้า ข้าจะไม่ออมมือ”เฉินชิงกล่าว จากนั้นจึงแทงกระบี่น˺าค้างแข็งเข้าไปในท้องน้อยอย่างช้า ๆฉินเฉามองตาค้าง คิดในใจว่า โชคดีที่ไม่ใช่ช่วงเวลาที่เธอกำลังตั้งครรภ์ ไม่อย่างนั้นถ้าหากแทงกระบี่ลงไป ลูกทั้งสองคนอาจจะโชคร้ายไปแล้วสุดท้ายพวกเขาก็จะถูกแม่ของตนแทงกระบี่เข้าไป“ข้ามีกระบี่เทพ กระบี่น˺าค้างแข็ง! วิชากระบี่ลับ กระบี่น˺าค้างแข็ง!”แน่นอนว่าเฉินชิงไม่ได้กำลังทำร้ายตัวเองอยู่ แต่เธอกำลังใช้วิชากระบี่ลับที่น่าภาคภูมิใจของเธอ
