ดแบบนี้ออกมา“เทียนหยา ไม่ว่าเจ้าจะคิดยังไง แต่กฎก็ต้องเป็นกฎ ในเมื่อเจ้าทำผิดกฎ เจ้าก็ควรที่จะต้องถูกลงโทษ”ถานไห่กล่าวออกมานักพรตชราท่านนี้เป็นผู้ที่มีจิตใจมั่นคง เขาเพิกเฉยต่อสายตาของศิษย์ของเขา“ฮ่าวเทียนเองก็ไม่มีแรงพอที่จะต่อสู้ เขาสู้ต่อไม่ได้แล้ว”ฉินเฉารู้ดีว่าโม่เทียนหยาจะต้องไม่พอใจเป็นอย่างมาก แต่ถ้าสามารถทำให้ชายคนนี้รู้สึกไม่ดีได้ เขาก็รู้สึกมีความสุขในฐานะที่เป็นผู้ตัดสิน เขาจึงเสนอความคิดเห็นของตัวเองออกมาบ้าง“ฉันคิดว่าการต่อสู้ในครั้งนี้ควรจะให้เฉินชิงจากเขาซูซาน และปรมาจารย์จักรพรรดิฟ้าจากนิกายหลัวซามาต่อสู้กัน ส่วนคนอื่น ๆสามารถลงจากเวทีการประลองได้”“เป็นความคิดที่ดี”ผู้ตัดสินที่อยู่ใกล้ ๆ กันกล่าวออกมาอย่างเห็นด้วยตอนนี้มีเพียงคนไม่กี่คนเท่านั้นที่จะกล้ากล่าวปฏิเสธฉินเฉาก่อนหน้านี้ที่ฉินเฉาแสดงพลังออกมาในเหตุการณ์เก้าสิบเก้าทัณฑ์สวรรค์ ผู้ฝึกตนทุกคนก็ตัวสั่นสะท้านพื้นฐานการฝึกตนที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้คืออะไร!สายฟ้าสีแดงนับร้อยที่ผ่าลงมายังทำอะไรเขาไม่ได้ แล้วพวกเขาจะไปต่อกรด้วยได้ยังไง!“ข้าเห็นด้วย”เมื่อเฉินชิงได้ยินความคิดเห็นนี้ เธอก็พยักหน้ารับ“ฉันไม่คัดค้าน”เมื่อสถานการณ์วิกฤตผ่านพ้นไป อารมณ์ของซูจีก็กลับมาสงบลงตามปกติไปด้วยเช่นกัน เธอก้าวขึ้นไปบนเวทีประลองและสูดหายใจเข้าไปลึก ๆ“พี่สาวเฉิน จริง ๆ แล้วฉันไม่ได้อยากเป็นศัตรูกับพี่สาวเฉินเลยพวกเราทุกคนล้วนเป็นหุ่นเชิดปี
