่อหุ้มร่างกายของเขาเอาไว้อย่างแน่นหนา เขาดูราวกับอัศวินชุดเกราะในยุคกลางสายฟ้าสีแดงผ่าลงมาใส่ฉินเฉาครั้งแล้วครั้งเล่าถึงแม้ว่าจะเป็นพลังป้องกันของกระทิงปีศาจ แต่มันก็ไม่สามารถต้านทานการโจมตีที่ทรงพลังแบบนี้ได้ในไม่ช้าเกราะหินเหล่านั้นก็ค่อย ๆ หลุดออกจากร่างกายของฉินเฉาไปทีละชิ้น ๆ หรือไม่ก็ถูกฟ้าผ่าใส่จนกระเด็นหลุดออกไป“สี่สิบเจ็ด สี่สิบแปด สี่สิบเก้า…..”ผู้ฝึกตนที่อยู่ในบริเวณนั้น ถึงแม้ว่าจะช่วยอะไรไม่ได้ แต่ก็เริ่มนับจำนวนครั้งของสายฟ้าแม้ว่าฉินเฉาจะยังยืนหยัดขึ้นมาได้อีกครั้ง แต่เขาก็ดูแย่มากเปรี้ยง!เกราะหน้าอกชิ้นสุดท้ายแตกออกเป็นชิ้นๆการป้องกันของกระทิงปีศาจเก้าเร้นลับพังทลายไปอย่างสมบูรณ์“อาหลี หนีฉาง ต้องพึ่งพาพวกเธอแล้ว…..”ฉินเฉารู้ดีว่าในตอนนี้ เขาควรที่จะใช้เกราะเก้ามังกรขั้นสูงสุด“ทราบแล้วค่ะนายท่าน”ผ่านไปสิบนาทีแล้ว ฉินเฉายังเหลือเวลาอีกห้านาทีที่จะรับสายฟ้าอีกสี่สิบครั้งแต่การป้องกันที่เขามีก็ถูกใช้ออกไปจนเกือบหมดแล้วเหลือเพียงแค่เกราะเก้ามังกรเพียงอย่างเดียวเท่านั้น“ข้ารู้แล้ว นายท่าน ให้พวกเราสองพี่น้องจัดการเองค่ะ”อาหลีและหนีฉางเพิ่มพลังให้เกราะเก้ามังกรทันที จนในที่สุดมันก็กลายเป็นเกราะที่สมบูรณ์พร้อม และแนบติดอยู่กับร่างกายของฉินเฉามันมีพลังป้องกันที่สูงมากเกราะเก้ามังกรคือที่พึ่งสุดท้ายของฉินเฉาแล้วตูม!เมื่อสายฟ้าผ่าลงมาเป็นครั้งที่ห้าสิบ ฉินเฉาที่โดนฟ้าผ่าลงมาต
