รงๆ ก็คุกเข่าลงไปกับพื้นสายฟ้าสีแดงขนาดเล็กกระจายไปตามชุดเกราะของเขาอย่างต่อเนื่อง“ไม่ดีแน่”เสียงของจีหยวนหยวนที่ราวกับดังลงมาจากบนฟ้า ลอยเข้าไปในหูของฉินเฉา“ถึงเจ้าจะสามารถยืนหยัดรับมันเอาไว้ได้มากมาย แต่ถ้าหากเจ้ารับมันอีกสองสามหน วิญญาณของเจ้าอาจจะสลายกลายเป็นขี้เถ้า เจ้ามาได้เท่านี้ก็เพียงพอแล้ว บางทีสายฟ้าที่เหลืออยู่อาจจะไม่ผ่าลงไปที่ผู้หญิงของเจ้าก็ได้…..”จีหยวนหยวนรู้สึกแปลกใจมากทำไมเธอถึงพูดแบบนั้นออกไป!ถ้าหากผู้ชายคนนี้ถูกฟ้าผ่าตาย มันก็เป็นเรื่องที่สมควรอยู่แล้วสิ!จิตใต้สำนึกของเธอไม่อยากให้ผู้ชายคนนี้ตายไปงั้นเหรอ?เธออาจจะกำลังพูดเรื่องที่ตรงกันข้ามกัน และจงใจกระตุ้นผู้ชายคนนี้ใช่แล้ว มันจะต้องเป็นแบบนั้นแน่ ๆ“ถึงแม้ว่าโอกาสจะมีเพียงแค่เปอร์เซ็นต์เดียว ฉันก็จะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้น”ฉินเฉาลุกขึ้นมา เขาเช็ดเลือดที่มุมปากแล้วกล่าวว่า “ฉันจะรับสายฟ้าทั้งหมดเอาไว้ และจะไม่ปล่อยให้อันตรายใด ๆ เข้าไปหาผู้หญิงของฉัน!”“แต่เจ้าทนรับมันเอาไว้ไม่ได้แล้ว”จีหยวนหยวนตัวสั่น แต่เธอก็ยังกล่าวออกมาด้วยความเย็นชา“อย่างมากชุดเกราะของเจ้าก็จะสามารถช่วยให้เจ้ารับสายฟ้าลงทัณฑ์ได้เพียงสามครั้งเท่านั้น หลังจากนั้นมันก็จะต้องพังทลายลงไป”“หึ ๆ แล้วยังไงล่ะ”แต่ใครจะรู้ว่าหลังจากที่ฉินเฉาได้ฟังประโยคนี้ นอกจากเขาจะไม่กลัวแล้ว เขาก็ยังจะหัวเราะเยาะออกมาแทน“ถึงแม้ว่าฝ่ามือพระโพธิสัตว์ของฉันจะพังทลาย ฉั