้าย จึงพูดออกมาอย่างติด ๆ ขัด ๆ
“ฉันไม่ควรแย่งผู้หญิงของนาย… ไม่สิ ฉันไม่ควรยุ่งกับผู้หญิงที่เกี่ยวข้องกับนาย”
“ไม่สิ ฉันไม่ควรไปยุ่งกับผู้หญิงคนไหนเลยต่างหาก!”
“พี่ชาย ปล่อยฉันไปเถอะนะ ฉันสัญญาว่าจะไม่ยุ่งกับผู้หญิงอีกแล้ว!”
แน่นอนว่าสิ่งที่เฝิงเว๋ยพูดตอนนี้ เป็นคำพูดที่ขัดกับความรู้สึกผิดชอบชั่วดีในใจเขาอย่างมาก
สำหรับเขาแล้ว เจ้าหน้าที่ของหาน เทคโนโลยีทั้งสองคนที่จ้องมองมาด้วยแววตาเฉียบคมนั้นน่ากลัวเกินไป
ขอเพียงให้ตัวเองหลุดพ้นจากสถานการณ์แบบนี้ไปได้ ไม่ว่าจะต้องจ่ายด้วยราคาใด เขาก็ยอมทั้งนั้น!
แน่นอนว่าราคานี้มีเงื่อนไข เพียงแค่ต้องต่อรองด้วยฝีปากเท่านั้นเอง
แต่หานชิงอวี่กลับขมวดคิ้วเมื่อได้ยินคำพูดของเฝิงเว๋ย
“หลินเหม่ยเสวี่ยไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับฉันเลย เราแค่เคยเจอกันสองสามครั้งเท่านั้นเอง”
“ความผิดพลาดของนายคือ การเข้ามาแตะต้องหาน เทคโนโลยีโดยไร้เหตุผลต่างหาก”
คำพูดของหานชิงอวี่ทำให้เฝิงเว๋ยเพิ่งจะรู้สึกตัว
เขาไม่เคยสอพลอเอาใจใครมาก่อน ไม่น่าเชื่อว่าแค่เพิ่งเริ่มเปิดปากประจบอีกฝ่าย เขาก็พลาดท่าเสียแล้ว
“ใช่ ใช่ ฉันไม่ควรไปยุ่งกับหาน เทคโนโลยีของนายเลย”
“พี่ชาย ปล่อยผมไปเถอะครับ ผมสัญญาว่าตลอดชีวิตนี้ จะไม่ยุ่งเกี่ยวกับหาน เทคโนโลยีอีก!”
ตอนที่พูดประโยคเหล่านี้ออกมา แววตาของเฝิงเว๋ยเต็มไปด้วยความจริงใจ
เห็นได้ชัดว่าเขาต้องการหลุดพ้นเหตุการณ์ในตอนนี้จริง ๆ
แต่หานชิงอวี่กลับเพ
