คนคนนั้นคืออันธพาลอย่างแท้จริง!“อิงเอ๋อ ให้ปะป๊ากอดหน่อยสิ”และอ้ายเสี่ยวเสวี่ยก็อุ้มฉินอิงเข้าไปหาฉินเฉาฉินเฉาเอื้อมมือไปกอดลูกสาวที่น่ารักของเขาเอาไว้ในอ้อมอก“ฉินอี้ เจ้าเต็มใจที่จะต่อสู้กับน้องสาวของเจ้าหรือเปล่า?”เฉินชิงไม่เสียเวลา เธอเอ่ยถามออกไปอย่างตรงไปตรงมา“ข้าพร้อมอยู่แล้ว หม่าม๊า!”ฉินอี้ม้วนแขนเสื้อขึ้น “ข้าจะตีน้องสาวชราผู้นี้จนกว่าจะร้องไห้ออกมา”ผู้ฝึกตนที่ได้ยินแบบนั้นก็เหงื่อตกทันทีดูเหมือนว่าเขาจะไม่แตกต่างอะไรไปจากพ่อของเขาเลยอีกทั้งจะตีน้องสาวจนกว่าจะร้องไห้ นี่คือพี่ชายแบบไหน“เสี่ยวอิง ลูกเต็มใจที่จะต่อสู้กับพี่ชายของลูกหรือเปล่า?”“ถึงแม้ว่าเสี่ยวอิงจะไม่ชอบการต่อสู้”ฉินอิงย่นจมูกเล็ก ๆ ที่ดูน่ารักของเธอ แล้วกล่าวออกมาอย่างน่ารักน่าชัง “แต่ใครกลัวกันล่ะ พี่ชายน่ารำคาญจะตายไป หนูรู้ว่าเขาจะรังแกหนู คราวนี้หนูจะต้องรังแกเขาให้ได้! ตีให้เขาร้องไห้ไปเลย!”“เอ่อ…..”ฉินเฉาเองก็เหงื่อตกเช่นเดียวกันลูกสาวของเขาจะต้องอยู่กับซูจีมานานเกินไปอย่างแน่นอน เธอถึงดูมีแนวโน้มว่าจะชอบความรุนแรงนิดหน่อยแบบนี้“ที่รัก ลูกอย่าล้อเล่นสิ นั่นคือพี่ชายของลูกเชียวนะ”“ถ้าไม่ใช่พี่ชาย หนูก็จะไม่ตีเขาหรอกค่ะ!”ฉินอิงเบ้ปาก แล้วกล่าวว่า “ความสุขของเขาคือการรังแกน้องสาว!ถ้าหากหนูไม่สั่งสอนเขา ต่อไปเขาจะต้องรังแกหนูทุกวัน!”“เฮ้ เจ้าเนี่ยนะจะสอนข้า ยังเร็วไปสิบปี!”ฉินอี้เหวี่ยงหมัดเล็ก ๆ “ตอนนี้เด็
