กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ เริ่มพูดจาใหญ่โตแล้ว!”“หึ รอสู้กันก่อนเดี๋ยวก็ได้รู้!”ฉินอิงกล่าวต่ออย่างไม่ยอม“ถ้าหากถูกข้าตีจนร้องไห้ อย่ามาหาว่าพี่ชายไม่รักล่ะ!”“ถึงตอนนั้นก็ไม่รู้เหมือนกันว่าใครจะเป็นฝ่ายร้องไห้! ถ้าหากพี่ชายร้องไห้ต่อหน้าคนมากมาย แล้วหลังจากนี้หนูจะเห็นพี่ชายออกไปจีบสาวได้ยังไง!”เด็กตัวเล็ก ๆ สองคนโต้เถียงกัน“เจ้าคงจะได้ยินแล้ว”ดูเหมือนว่าเฉินชิงจะพอใจในผลลัพธ์เป็นอย่างมาก “เด็กทั้งสองคนตัดสินใจที่จะต่อสู้กันแล้ว เจ้าเป็นพ่อ คงจะไม่พูดอะไรออกมาอีก”“ฉันรู้สึกว่าเธอกำลังดูมีความสุขอยู่นะ?”“ใช่ ข้ากำลังมีความสุขอยู่จริง ๆ เจ้าไม่เชื่อเหรอ?”“เธอเหมือนแม่ที่ไหนกัน!”ฉินเฉาหมดหนทางแล้ว“ข้าคิดว่าข้าเป็นคนเก่งมาก”“ลืมมันไปเถอะ ไม่ว่าจะยังไง สู้กันก็สู้กัน”เมื่อลูกสาวของเขาตกลงแล้ว ฉินเฉาจะยังพูดอะไรออกมาได้อีก“เสี่ยวอิง ลูกต้องให้ความสำคัญกับเรื่องของความปลอดภัยให้มากๆ อย่าทำให้ปะป๊ากังวลล่ะ”ฉินเฉาวางลูกสาวลง“ปะป๊า สบายใจได้เลย การเอาชนะพี่ชายเป็นเรื่องที่ง่ายดายมากๆ”ฉินอิงกระโดดลงมาจากแขนของบิดา ลงไปยืนอยู่บนพื้นเบา ๆ จนดูราวกับขนนกเธอหันหลังกลับไปกล่าวกับบิดาของเธอพร้อมรอยยิ้ม“เพื่อเป็นการให้กำลังใจเสี่ยวอิง! ปะป๊าจะไปด้วย!”เมื่อกล่าวจบ เขาก็กระโดดไปทางเวทีการประลองตรงหน้าของเหล่าผู้ฝึกตนมีเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ที่น่ารักมาก พวกเขาหลีกทางให้เธอโดยอัตโนมัติกล่าวได้ว่าฉินเฉาคืออันดับห
