มาว่า “ถึงแม้ว่าพี่ชายจะวิ่งเร็ว… แต่ฉันก็ยังได้กลิ่นของพี่ชาย…..”เมื่อกล่าวจบ เธอก็ถอยหลังออกไปหนึ่งก้าวในพริบตานั้นร่างของศิษย์พี่สองปรากฏตัวขึ้นที่ด้านหน้าของเธอและใช้เท้าเตะอากาศที่ว่างเปล่า“อย่ามาดูถูกหุ่นเชิดสุนัขปีศาจอย่างฉัน!”เมื่อหลิวอิงกล่าวจบ เล็บของเธอก็พุ่งเข้าไปทันที เล็บมือข้างซ้ายของเธอนั้นแหลมคมมาก จนดูราวกับกรงเล็บที่พุ่งเข้าไปฉีกทึ้งหน้าอกของศิษย์พี่สองหน้าอกที่ถูกฉีกทึ้งมีพลังสายฟ้าที่แทรกซึมเข้าไปตามบาดแผลและพุ่งเข้าไปในร่างกายของศิษย์พี่สองเปรี๊ยะ เปรี๊ยะ!พลังของสายฟ้าได้ปะทุใส่ร่างของศิษย์พี่สอง ทันใดนั้นตัวเขาก็ชักกระตุกและมีน˺าลายฟูมปากแต่เขาไร้ซึ่งความรู้สึกเจ็บปวดไปอย่างสมบูรณ์ หลังจากที่รับพลังสายฟ้าจนเป็นอัมพาตไปชั่วครู่ ก็ยังคงส่งลูกเตะให้หลิวอิงผลัวะ!หลิวอิงรีบกลิ้งตัวลงไปบนพื้นเพื่อหลบลูกเตะของเขา“อันตรายจริง ๆ พี่ชายไม่กลัวความเจ็บปวดซะได้! พอเสพยาแล้วก็คลั่งอย่างนั้นเหรอ!”หลิวอิงตบหน้าอกของตัวเองแล้วกล่าวพรึ่บ!แต่ร่างของศิษย์พี่สองปรากฏตัวขึ้นที่ด้านหลังของหลิวอิงทันที“เหมันต์หมื่นลี้!”หลิวอิงปลดปล่อยวิชาแช่แข็งออกมาทันทีคริสทัลน˺าแข็งแพร่กระจายออกไป แต่ในเวลานี้ในร่างกายของศิษย์พี่สองก็เริ่มแผดเผาลมปราณของตัวเองเปลวไฟสีขาวต้านการจู่โจมของน˺าแข็ง“เขาเผาได้แม้กระทั่งลมปราณ! น่ากลัวจริง ๆ!”จ้าวจิงจิงเห็นเหตุการณ์อยู่อย่างชัดเจนจากด้านล่าง อดที่จะกล่า
