์เสีย”มู่หลิงพัดแขนเสื้อเมฆาทั้งสองข้าง ก่อนที่ร่างของเธอจะขยับเบา ๆราวกับสายลม และมายืนอยู่ข้างกายศิษย์พี่ของเธอ จากนั้นจึงกล่าวกับหั่วเย่าด้วยเสียงอันเบาอาร์ติแฟคของมู่หลิงนั้นคือหยูอี้ที่ซ่อนอยู่ในแขนเสื้อของเธอ“ข้าจะคอยป้องกัน ส่วนพวกเจ้าทั้งสองคนโจมตี พยายามจัดการตัวแทนของนิกายหลัวซาให้ได้ในทันที”ถู่คุนวางกลยุทธ์ผู้ชายคนนี้มีรูปร่างที่เตี้ยม่อต้อ อาร์ติแฟคของเขาคือเกราะเต๋อชานที่มีความหนาอย่างมาก ซึ่งเป็นสมบัติประเภทป้องกันพวกเขามักจะชอบท่องไปในโลกของผู้ฝึกตน และร่วมมือกันแสวงหาความสำเร็จ จึงถูกเรียกว่าเป็นสามผู้กล้าแห่งคุนหลุน“นิกายหลัวซาไม่กล้าเข้ามาหรือไง?”หั่วเย่าตะโกนอยู่นาน แต่ไม่เห็นตัวแทนของนิกายหลัวซาออกมาทันใดนั้นเขาจึงตะโกนออกไปอีกรอบ“จะกังวลอะไรกันนักกันหนา! พวกเรายังไม่ได้ตัดสินแพ้ชนะกันเลย!”หลิวอิงหันมาจ้องหน้าชายผมสีแดงคนนี้หลังจากนั้นเธอก็หันกลับไป และเป่ายิงละก็บกับอ้ายเสี่ยวเสวี่ยและจ้าวจิงจิงต่อ“ฉันชนะแล้ว!”อ้ายเสี่ยวเสวี่ยเอาชนะทั้งสองคนด้วยกรรไกร“ฮือ ฉันไม่น่าออกกระดาษเลย!”หลิวอิงตบหน้าผากด้วยความเสียใจ “ที่จริงฉันน่าจะออกค้อน หรือพวกเราจะเล่นสามเกมชนะสองดีล่ะ!”“ให้มันน้อย ๆ หน่อย จะเล่นพนันก็ต้องยอมรับความพ่ายแพ้!”อ้ายเสี่ยวเสวี่ยนั้นไม่ค่อยสนิทกับหลิวอิง จึงหาโอกาสเล่นเกมให้ชนะเธอได้ยาก“ให้เธอไปจัดการเถอะ”จ้าวจิงจิงเองก็ยกมือขึ้นมาเช่นเดียวกัน เธอต่อสู้ไ
