เหยียนจื่อหยูควบคุมกระบี่ กระบี่เล่มนี้มีศักยภาพพอที่จะเบิกฟ้าเบิกดิน มันเปล่งแสงสีม่วงออกมาอย่างมืดมนและพุ่งเข้าไปที่ใบหน้าของจ้าวจิงจิงชิ้ง!ใครจะรู้ว่าจ้าวจิงจิงจะชูนิ้วออกมาสองนิ้วตรงหน้าของเธอ เธอใช้นิ้วชี้และนิ้วกลางคีบกระบี่ที่พุ่งเข้ามาอย่างกะทันหันหึ่ง หึ่งกระบี่สั่นอย่างต่อเนื่อง เสียงมังกรคำรามดังออกมาไม่หยุด“ทำไมกัน!”เหยียนจื่อหยูไม่คาดคิดว่าอีกฝ่ายจะรับกระบี่มังกรฟินิกซ์สีม่วงได้ด้วยสองนิ้ว เขาพลันรู้สึกตกใจมาก“พลังแบบนี้ กลับไปฝึกฝนอีกสักแปดปีสิบปีเถอะ!”จ้าวจิงจิงกล่าว พร้อมกับส่งกระบี่มังกรฟินิกซ์สีม่วงให้กลับไปทิ่มแทงเจ้านายของมันจ้าวจิงจิงไม่เคยฝึกฝนการใช้อาวุธวิเศษใด ๆ มาก่อนเธอใช้เพียงกำปั้นของเธอเท่านั้น!ไม่ว่าอาวุธวิเศษจะดีแค่ไหน ก็เทียบกับหมัดของจ้าวจิงจิงไม่ได้!“ผ้าแพรสวรรค์! ไปเลย!”ซุนหลานซินผงะ เมื่อเห็นศิษย์พี่เหยียนจื่อหยูกำลังควบคุมกระบี่อยู่ เธอจึงเหวี่ยงผ้าแพรสีม่วงของเธอไปพันรอบร่างของจ้าวจิงจิงอย่างแน่นหนาเมื่อผ้าแพรสวรรค์ผืนนี้พันรอบร่างของจ้าวจิงจิง มันก็แข็งตัวและกลายเป็นกรงเหล็กทันที“สมบัติกระจกแห่งตี้หวง! จงสะท้อนกระดูกขาวของเธอ!”หลี่ปัวโยนอาร์ติแฟคของเขาด้วยเช่นเดียวกันมีตำนานกล่าวเอาไว้ว่า ผู้ใดที่มาส่องสมบัติกระจกแห่งตี้หวง จะถูกเปลี่ยนให้กลายเป็นกระดูกขาวถึงแม้ว่าจ้าวจิงจิงจะงดงามมาก มันน่าเสียดายที่จะทำให้สาวสวยต้องกลายเป็นโครงกระดูกแต่ใครใช
