้ให้มายั่วโมโหถ˺าเมฆาม่วงของพวกเราแสงสีม่วงที่ทอประกายออกมาจากกระจก พุ่งเข้าไปยังจ้าวจิงจิงที่โดนมัดเอาไว้ด้วยผ้าแพรสวรรค์นี่คือจุดจบของความหยิ่งยโส!กลายเป็นกระดูกขาวไปซะเถอะ!“ราชันย์มังกรคายมุก!”ใครจะรู้ว่าจ้าวจิงจิงที่ควรจะถูกมัดเอาไว้อย่างแน่นหนาจะขยับตัวอย่างกะทันหันฝ่ามือของเธอห่อหุ้มลำแสงสีขาวเอาไว้ และตัดผ้าแพรสวรรค์จนขาดครึ่งทันที“อ๊า ผ้าแพรสวรรค์!”สีหน้าของเจ้าสำนักถ˺าเมฆาม่วงพลันเปลี่ยนไปครั้งใหญ่จ้าวจิงจิงไม่สนใจว่าเธอจะทำลายสมบัติของคนอื่นไปอย่างไร ร่างของเธอกลายเป็นประกายแสง และปรากฏตัวอยู่เหนือกระจกทันทีแสงสีม่วงจากสมบัติกระจกแห่งตี้หวงยิงไปโดนพื้นดิน แสงนั้นเผาไหม้พื้นจนเกิดเป็นควันสีดำและทิ้งรอยดำเอาไว้“จงสลาย!”จ้าวจิงจิงยกเท้า เตะสมบัติกระจกแห่งตี้หวงเข้าอย่างจังเพล้ง!ไม่รู้ว่าสมบัติชั้นสวรรค์ชิ้นนี้มีอายุกี่ปี มันเกิดรอยแตกขึ้นบนบานกระจก“สมบัติกระจกแห่งตี้หวงของข้า…..”เจ้าสำนักถ˺าเมฆาม่วงรู้สึกเจ็บปวด เขาอยากร้องไห้แต่ก็ไม่มีน˺าตา“อ๊า! สมบัติกระจกแห่งตี้หวง!”หลี่ปัวกังวลแทบตาย นี่คือสมบัติที่อาจารย์ให้เขายืมมาชั่วคราว ถ้ามันแตกไปเช่นนี้ อาจารย์จะไม่ถลกหนังของเขาเหรอ!ผู้หญิงคนนี้ไร้ความปรานีเกินไปแล้ว!“หนึ่งนาทีผ่านไป”จู่ ๆ อ้ายเสี่ยวเสวี่ยที่อยู่ด้านข้างก็กล่าวออกมา“จะจัดการเดี๋ยวนี้แหละ!”จ้าวจิงจิงกล่าว จากนั้นร่างของเธอก็กระโจนเข้าไปอยู่ตรงหน้าหลี่ปัวในทันทีหลี่
