อกมา“ในเมื่อเป็นแบบนี้ จะมีอะไรให้ต้องพูดจากันอีก!”เจ้าสำนักถ˺าเมฆาม่วงโบกมือ “วันนี้นิกายหลัวซาของเจ้าจะต้องถูกกำจัด!”“ประมุขฉินควรคิดดูดี ๆ ฝั่งนี้คือสำนักฝ่ายธรรมะทั้งหมด!”ถานไห่ไม่ต้องการเป็นศัตรูกับฉินเฉา เขาจึงเอ่ยปากกล่าวแนะนำ“เจ้าสำนักถานช่างเป็นคนเข้าอกเข้าใจผู้อื่น”ฉินเฉายังคงยืนอยู่ที่นั่น และไม่เห็นเจ้าสำนักถ˺าเมฆาม่วงอยู่ในสายตา “ในเมื่อวันนี้ฉันอยู่ที่นี่ ฉันก็จะต้องปกป้องคนของฉัน ตอนเช้าตรู่แบบนี้พวกเขากลับพากลุ่มคนเข้ามาหาเรื่องฉัน ถ้าหากใช้วิธีโยนความผิดแบบนี้ แล้วจะเชื่อกันว่าฉันเป็นคนทำ ฉันก็ไม่มีอะไรจะพูด แต่พวกเราควรจะเปิดใจและพูดคุยกันอย่างตรงไปตรงมา เพราะผู้ฝึกตนในเส้นทางปีศาจไม่ชอบการพูดจาปิดบัง”เขากล่าวออกมาเช่นนั้น ก่อนที่จะยกมือขึ้นมาชี้เจ้าสำนักถ˺าเมฆาม่วง ชี้ตงฟางอิ๋ง และชี้ไปยังผู้ฝึกตนทุกคน “นาย เธอ และพวกนายกล้าพูดออกมาหรือเปล่าล่ะ ว่าที่มาอยู่ที่นี่ก็เพื่อที่จะแก้แค้นให้ศิษย์ในสำนักด้วยความจริงใจ? ฉันกลัวว่าฝ่ามือพระโพธิสัตว์จะเป็นจุดประสงค์ที่แท้จริงของการที่พวกนายมาอยู่ที่นี่กันมากกว่า!”“ฉินเฉา เจ้าพูดเรื่องไร้สาระอะไร!”เจ้าสำนักถ˺าเมฆาม่วงปิดบังสายตาที่อยู่ไม่เป็นสุขของเขาเอาไว้แล้วกล่าวว่า “อย่าทำให้สำนักฝ่ายธรรมะของพวกเราต้องมัวหมองเหมือนกับมารอย่างเจ้า!”“แล้วพวกนายสะอาดกันนักหรือไง?”ฉินเฉายิ้มออกมา “พวกนายทุกคนก็เป็นผู้ใหญ่กันหมดแล้ว ไม่รู้ว่า
