มีชีวิตอยู่กันมาถึงหลายร้อยปีแล้วหรือยัง แต่ก็ยังร้อนตัวพูดเรื่องหน้าไม่อายออกมาได้”“หยุดพูดจาไร้สาระ! วันนี้นิกายหลัวซาจะต้องถูกกำจัด!”เหล่าผู้ฝึกตนตะโกนออกมา“ในเมื่อพูดจากันดี ๆ ไม่ได้ ก็ไม่มีอะไรที่จะต้องพูดกันอีก!”ฉินเฉาเริ่มตั้งท่า “เมื่อใช้ปากพูดคุยกันไม่ได้ ก็ต้องทำให้เห็นความจริงจากหมัด!”“ฉินเฉา ถึงแม้ว่านิกายของเจ้าจะเป็นนิกายใหญ่ แต่ก็มีปรมาจารย์เพียงแค่ไม่กี่คน!”ในขณะนั้นเองเย่อู๋ฉางผู้นั่งอยู่บนเกี้ยวไม้แดงก็เปิดปากพูดขึ้นมา“ถ้าหากเจ้าเป็นศัตรูกับพวกเราสำนักฝ่ายธรรมะทั้งหมด ความตายจะเป็นจุดจบของเจ้าอย่างแน่นอน แต่ถ้าเจ้าคุกเข่าและยอมรับความผิดต่อหน้าข้า ข้าจะพิจารณาขอร้องให้สำนักฝ่ายธรรมะไว้ชีวิตของเจ้า แต่อย่างไรก็ตาม นิกายหลัวซาของเจ้าจะต้องกลับมาเป็นของพวกเราพันธมิตรชิงหง นี่นับว่าเป็นโอกาสของนิกายหลัวซาที่จะได้กลายเป็นหนึ่งในแปดสำนักใหญ่ จากที่เป็นผู้ฝึกตนเส้นทางปีศาจตัวเล็ก ๆ นับว่าเป็นเกียรติอย่างยิ่งใหญ่แล้ว”“ตัวตลกพันธมิตรชิงหง กล้ามาโวยวายใส่ฉันด้วยเหรอ?”ฉินเฉาหัวเราะ “ถึงแม้จะไม่กล้าพูดว่านิกายหลัวซาของฉันเป็นที่หนึ่งในใต้หล้า แต่มันก็มากเกินพอที่จะทำลายพันธมิตรชิงหงจนย่อยยับได้!”“ผายลม พวกเจ้ามันก็เป็นพวกหัวมังกุท้ายมังกรเท่านั้น!”“จะหัวมังกุท้ายมังกรหรือเปล่า เดี๋ยวแกก็จะได้รู้เอง!
