ณะของสำนักง๊อไบ๊ ศิษย์หญิงคนหนึ่งได้ดึงศิษย์น้องเข้ามาและกล่าวหยอกล้อ“ดวงตาของเจ้าจะตกใส่นิกายหลัวซาอยู่แล้ว”“ศิษย์พี่ อย่า อย่าพูดส่งเดชสิ ข้าไม่ได้ทำแบบนั้น…”ใบหน้าของหยวนเมิ่งขึ้นสีแดงและพูดติดอ่างชิงซิ่วส่ายหัว พลางคิดในใจว่าศิษย์ของเธอมอบหัวใจให้ผู้อื่นไปแล้วเจ้าสำนักชิงเหมยขยับตัวปัดฝุ่น ท่าทางของเธอดูไม่แยแสกับสิ่งใดความรู้สึกรักใคร่เหล่านี้เป็นเคราะห์ภัยอันยิ่งใหญ่ของผู้ฝึกตน หากจะมองผ่านเคราะห์นี้จะต้องมองไปถึงการฝึกฝนของหยวนเมิ่งเนื่องจากการประลองหงเหมินไม่ใช่งานที่จัดขึ้นแบบวันต่อวันดังนั้นยอดเขาหมอกจึงตระเตรียมที่พักเอาไว้ให้ผู้เข้าร่วมในงานประลองครั้งนี้ฉินเฉาและคนอื่น ๆ ถูกแยกไปที่ตำหนักหมอก“ท่านอาจารย์จะเข้าไปทักทายพวกเขาหรือเปล่าครับ?”หลี่เหว่ยหลงมองไปยังนิกายหลัวซาที่อยู่ท่ามกลางฝูงชน และอดไม่ได้ที่จะแอบถามอาจารย์“ไม่จำเป็น มันจะเป็นปัญหาเอาได้”ไป๋เจิ้งส่ายหน้า ถ้าเขาเข้าไปทักทาย จะเป็นการทำลายความหวังดีของประมุขฉินท้ายที่สุดแล้วสำนักเซียนทองคำก็เป็นเพียงสำนักเล็ก ๆ ที่ไม่สามารถต้านทานกระแสลมที่ยิ่งใหญ่ได้นับว่าเป็นเหตุการณ์ครั้งสำคัญที่แปดเจ้าสำนักผู้ยิ่งใหญ่จากสำนักใหญ่ทั้งแปดมารวมตัวกันเต้ากูชิงเหมยจากสำนักง๊อไบ๊ ไท่ชิงเจินเหรินจากสำนักบู๊ตึ๊ง ถานไห่จากเขาซูซาน เทียนตานสื่อจากคุนหลุน ไต้ซือชื่อเทียนจากวัดเป่าไต้เขาซงซาน เจ้าสำนักหยูเต๋อไห่จากหัวซาน และยังมีซวนหย