วนเย่หยู่จากยอดเขาหมอก ที่มาอยู่รวมกันคนจากสำนักทั้งแปดถูกจัดให้อยู่ในตำหนักบูรพาส่วนสำนักอื่น ๆ กระจัดกระจายไปยังสถานที่ต่าง ๆมีเพียงนิกายหลัวซาเท่านั้นที่ถูกจัดให้อยู่ในตำหนักหมอก ทำให้เขาดูแปลกแยกไปจากผู้ฝึกตนมากมายหลังจากที่ได้ยินผู้อาวุโสจากยอดเขาหมอกแบ่งที่พักเช่นนั้น ชายร่างใหญ่ผิวคล˺าคนหนึ่งก็กระโดดออกมาทันที“ทำไมคนจากนิกายหลัวซารุ่นนี้ถึงถูกแบ่งให้อยู่ในตำหนักหมอกที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดในยอดเขาหมอก! เข้าไม่ยอมรับ!”“ไม่ทราบว่าเจินเหรินมาจากสำนักใด?”ผู้อาวุโสที่ต้อนรับแขกเอ่ยถาม“ข้าคือวัวเหล็ก ศิษย์จากถ˺าเมฆาม่วง!”ชายผิวคล˺าผู้นี้กล่าวว่า “พื้นฐานการฝึกตนของข้านับว่าแย่ อยู่ในขั้นความสามารถเทวะ แต่ข้าทำใจให้คุ้นชินกับการเห็นคนจากเส้นทางปีศาจไม่ได้ จึงออกมาพูดเพื่อทุกคน!”คนจากแปดสำนักใหญ่มองวัวเหล็กผู้นี้ทันทีและแน่นอนว่าพวกเขาก็มองไปที่คนในนิกายหลัวซาเหมือนกันพวกเขาอยากรู้มากว่าคนในนิกายหลัวซาจะตอบโต้ว่ายังไงโดยเฉพาะอย่างยิ่ง คนในแปดสำนักใหญ่บางคนรู้ดีอยู่แก่ใจว่าฉินเฉาผู้นี้ไม่ใช่คนสุภาพ“เจ้าสำนักซวนหยวนเย่หยู่เป็นผู้สั่งการมาด้วยตัวเองว่าให้นิกายหลัวซาพักอยู่ในตำหนักหมอก”ผู้อาวุโสกล่าวว่า “อีกทั้งสถานะของนิกายหลัวซายังค่อนข้างพิเศษทุกคนก็รู้เรื่องนี้ดีอยู่แล้วเช่นกัน ดังนั้นจึงมีข้อตกลงพิเศษบางอย่าง ข้าหวังว่าเจินเหรินจะไม่ใส่ใจ”“ใส่ใจสิ ข้าใส่ใจมาก!”วัวเหล็กมองอาจารย์แห่งถ˺
