เรื่องหลิวอิงและอ้ายเสี่ยวเสวี่ยก็จัดการไปเรียบร้อยแล้วช่วงกลางดึก ฉินเฉาวาปไปยังเมืองหลวง เพื่อไปหาศิษย์พี่จ้าวจิงจิงของเขาศิษย์พี่ของเขาเป็นคนที่สนับสนุนการใช้กำลังอยู่แล้ว น่ากลัวว่าหลังจากที่เธอได้ฟังเรื่องนี้จะรีบวิ่งเข้าไปทันทีอย่างไรก็ตาม เวลานี้ก็ดึกแล้ว ไม่รู้ว่าศิษย์พี่ของเขาจะนอนหรือยังร่างของฉินเฉาปรากฏตัวขึ้นในตำหนักยุทธ์ตำหนักยุทธ์ในเวลานี้เงียบงัน ทั้งที่ในเวลากลางวันที่นี่จะเสียงดังมากตอนนี้ฉินเฉาอยู่ในตำหนักยุทธ์ และในวัดใกล้ ๆ กันนี้ เขาก็ได้ยินเสียงผู้หญิงตะโกนออกมา“ฮ่า! เฮ่! ฮ่า!”ฉินเฉาเลิกคิ้ว ดึกขนาดนี้แล้ว จ้าวจิงจิงยังฝึกซ้อมศิลปะป้องกันตัวอยู่อีกเหรอ?เมื่อคิดดังนั้น เขาจึงเดินไปที่ด้านหน้าของสนามฝึก และเปิดประตูเบา ๆ“ย่า!”เมื่อบานประตูถูกเปิดออก เสียงที่แข็งกร้าวก็ดังลั่นออกมา“ใคร!”ศิษย์พี่ผู้สวมชุดสีแดงและกำลังฝึกซ้อมศิลปะป้องกันตัวได้หันหน้ามาอย่างฉับพลัน จากนั้นฝ่าเท้าของเธอก็เตะเข้ามาทันทีผลัวะ!ฉินเฉารีบยกแขนและรับเท้าของศิษย์พี่เอาไว้“ศิษย์พี่ ผมเอง!”ฉินเฉารีบเอ่ยปากแสดงตัวตนของตัวเองทันที“ศิษย์น้อง?”จ้าวจิงจิงมองผู้ชายที่อยู่ตรงหน้า เธออดไม่ได้ที่จะรู้สึกประหลาดใจ “ทำไมนายถึงมาอย่างกะทันหันนักล่ะ? มันไม่ดึกไปหน่อยเหรอ?”“ผมมีเรื่องบางอย่างก็เลยมาหาศิษย์พี่ แต่ไม่คิดว่าศิษย์พี่จะยังฝึกซ้อมศิลปะการป้องกันตัวตอนดึกดื่นขนาดนี้”ฉินเฉากล่าวบนร่างกายของจ้าวจิ
