น้องสาวที่น่าสงสารของฉันต้องเศร้าหมอง ฉินเฉา ถ้าฉันตาย ก็จะไม่มีใครมายุ่งเรื่องของนายกับน้องสาวของฉันแล้ว นายชอบแบบนี้ล่ะสิ! ชาตินี้พวกเราไม่ต้องมาพบกัน ชาติหน้าก็ไม่ต้องมารู้จักกัน! ลาก่อน!”เมื่อพูดจบ หลิวอิงก็ใช้มีดทำครัวเฉือนเข้าไปฉินเฉายื่นมือออกมาทันที และใช้พลังจิตปัดมีดทำครัวในมือของหลิวจางให้กระเด็นออกไปฉึก!มีดทำครัวเล่มนั้นปักลงไปที่ตู้เสื้อผ้าข้าง ๆ อย่างน่าตกใจ“หลิวจาง เธอไม่ได้อยากตายจริง ๆ!”“เหอะ!”หลิวจางจ้องฉินเฉาด้วยความโกรธแน่นอนว่าเธอรู้ดีว่าฉินเฉาจะไม่ปล่อยให้เธอตายถ้าเธอไม่เล่นแบบนี้ ก็จะไม่สามารถขู่ฉินเฉาได้ผู้ชายคนนี้เจ้าเล่ห์และน่ารำคาญมากเกินไปจะจัดการผู้ชายคนนี้ได้ ก็ต้องเคลื่อนไหวด้วยความโหดเหี้ยม“ฉินเฉา ในเมื่อนายไม่ยอมรับคำร้องขอของฉัน แล้วทำไมนายถึงไม่ให้ฉันตาย! นายจะให้ฉันทำอะไรกันแน่! บรรพบุรุษของฉันจะต้องทำตัวไม่ดีแน่ ๆ ถึงได้มารู้จักคนสารเลวอย่างนาย!”“หลิวจาง อย่าตื่นตระหนกไปเลย ฉันมีบางอย่างที่จะพูดด้วย”ฉินเฉาขยับเข้าไปใกล้หลิวจางอย่างระมัดระวัง และส่งกระปุกออมสินให้เธอถือ “ความรุนแรงไม่ได้ช่วยแก้ปัญหาอะไร เธอว่ามั้ย”“แล้วนายจะแก้ปัญหายังไง? ยังไงฉันก็ไม่เห็นด้วยที่จะให้น้องสาวของฉันไปทำเรื่องอันตรายหรอก!”หลิวจางต่อต้านฉินเฉาทันทีฉินเฉาค่อนข้างปวดหัว นิสัยของผู้หญิงคนนี้เป็นสิ่งที่รับมือได้ยากมากที่สุด“พวกเรามาค่อย ๆ พูดค่อย ๆ จากันดีกว่า….”ฉินเฉาวา
