“เฮ้ คนสวยร้อนแรงจริง ๆ! ดี ๆ อารมณ์รุนแรงแบบนี้เติ้งเชาชอบ”ว่ากันว่าผู้ชายบางคนก็เป็นคนชั่วร้าย เติ้งเชาผู้นี้ยิ้มออกมา และยื่นมือเพื่อที่จะไปสัมผัสใบหน้าของอ้ายเสี่ยวเสวี่ยเพียะ!แต่ใครจะรู้ว่าเขาจะไม่ได้สัมผัสใบหน้าของสาวงาม แต่กลับถูกฝ่ามือของฉินเฉาปัดมือเขาออกไป“ฉันทำเพื่อพวกนายอยู่นะ พวกนายไปซะเถอะ”ฉินเฉาแสดงความเมตตาอย่างที่หาได้ยาก เพราะว่าเขาไม่อยากเห็นโศกนาฏกรรมเกิดขึ้น“เด็กคนนี้ แกจะหาเรื่องหรือไง!”นักเรียนคนหนึ่งพุ่งเข้ามาจากทางด้านหลัง และคว้ากระเป๋าของฉินเฉาไปนักเรียกคนอื่นหยิบเข็มขัดของตัวเองออกมาฟาดไปยังใบหน้าของฉินเฉาหมับ!แต่ใครจะรู้ว่าฉินเฉาจะใช้มือคว้าเข็มขัดหนังเส้นนั้นเอาไว้“มากไปแล้วนะพี่ชาย”“ใครเป็นพี่ชายของแก! ต่อยมันซะ!”เด็กนักเรียนคนนั้นจ้องตาเขม็ง เด็กคนอื่นที่อยู่ใกล้ ๆ กันจึงต้องมารวมตัวกันล้อมรอบฉินเฉาเอาไว้“พวกนี้ขวางหูขวางตาจริง ๆ!”อ้ายเสี่ยวเสวี่ยอารมณ์เสียขึ้นมา เธอกำลังไล่ล่าอาชญากร แต่กลับถูกเด็กนักเรียนมาล้อมเอาไว้ทันใดนั้นเธอได้พุ่งตัวออกไปเตะเด็กนักเรียนคนหนึ่งจนกระเด็นและตีลังกากลางอากาศอยู่หลายรอบ ก่อนที่จะพุ่งเข้าชนกำแพงข้าง ๆกันนั้นจากนั้น อ้ายเสี่ยวเสวี่ยก็ส่งลูกเตะมวยจีนที่เธอได้ร˹าเรียนมาจากกรมตำรวจทุก ๆ ท่า เข้าทักทายเด็กนักเรียนเหล่านี้แน่นอนว่าเธอเก็บมือเอาไว้ ไม่อย่างนั้นเด็กนักเรียนเหล่านี้คงจะมีสภาพที่น่าอนาถใจแต่ถึงแม้ว่าจะเก็บมือ
