ไปแล้ว แต่เหล่าเด็กนักเรียนก็ยังส่งเสียงโหยหวนดังออกมาอยู่ดีพวกเขาคุยโวเอาไว้ว่าตัวเองเป็นอันธพาลที่ไม่กลัวใครหน้าไหนแต่เมื่อมาเผชิญหน้ากับคนที่แข็งแกร่งจริง ๆ ก็กลายเป็นคนอ่อนแอเหลาะแหละกันทุกคนพวกเขาร้องไห้ออกมา ก่อนที่จะปาดน˺าตาและร้องขอความเมตตาในตอนนี้เติ้งเชาถูกเธอเหยียบเอาไว้ใต้ร่าง กำลังยอมรับผิดซ˺าแล้วซ˺าเล่า“พี่สาว พี่สาว ฉันทำผิดไปแล้ว ให้อภัยพวกเราเถอะ…”สาวสวยคนนี้ป่าเถื่อนมาก ต่อไปนี้เขาไม่กล้าเข้าไปยุ่งกับสาวสวยตามใจชอบอีกต่อไป“ไสหัวไปจากหญิงชราและตั้งใจเรียนให้ดีซะ คราวหน้าถ้าเห็นว่าพวกนายอยู่ในสังคมแย่ ๆ แบบนี้อีก เจอหนึ่งครั้ง ฉันก็จะอัดให้น่วมหนึ่งครั้ง!”อ้ายเสี่ยวเสวี่ยจ้องตาโต และตะโกนออกมา“ได้ ๆ ๆ พวกเราสัญญาว่าจะตั้งใจเรียนให้ดี จะไม่เข้าไปอยู่ในสังคมแย่ ๆ อีกแล้ว…..”เติ้งเชาดูน่าอนาถที่สุด ใบหน้าของเขาถูกอัดจนช˺า เขารีบร้องขอความเมตตาอย่างรวดเร็ว“ไสหัวไปได้แล้ว!”อ้ายเสี่ยวเสวี่ยขี้เกียจเข้าไปยุ่งกับพวกเขาอีก ถ้าหากเด็กนักเรียนเหล่านี้เข้าสู่สังคม พวกเขาจะรู้ว่าในอดีตเคยทำตัวโง่เง่าขนาดไหนสังคมที่พวกเขาอยู่นั้น อย่างมากก็เป็นการกลั่นแกล้งเพื่อนร่วมชั้นที่อ่อนแอว่าง่ายคนที่อยู่ในสังคมเลวร้ายอย่างแท้จริงนั้นเป็นอย่างพวกเขาที่ไหนกันที่จริงแล้วคือการแทงมีดสีขาวเข้าไป และดึงมีดสีแดงออกมาหากรอจนกระทั่งอยู่ในระดับเดียวกับสมาคมต้าฉิน ก็จะต้องต่อกรกับคนอื่นด้วยกระบอกปื
