มาก็จะไม่รู้เรื่องอะไรอีก”ฉินเฉายืนขึ้น ก่อนที่จะเดินเข้าไปหาพวกเขา“นายกำลังจะทำอะไรน่ะ?”อ้ายเสี่ยวเสวี่ยรีบเอ่ยถามออกมา“ลบความทรงจำของพวกเขาออกไป”“ไม่ได้ พวกเขาต้องเป็นพยาน”“อืม… งั้นฉันจะแก้ไขมัน”สำหรับหลัวเต๋อแล้ว การแก้ไขความทรงจำไม่ใช่เรื่องยากอะไร“ทำให้พวกเขาลืมเรื่องพลังวิเศษของพวกเรา แค่บอกว่าเจ้าหน้าที่อ้ายจับกุมคนร้ายได้อย่างกล้าหาญก็พอ”ฉินเฉากล่าวดังนั้น ก่อนที่จะให้หลัวเต๋อควบคุมร่างกายและจับหน้าผากของคู่รักคู่นี้เอาไว้ในไม่ช้าทั้งคู่ก็ผล็อยหลับไป และเมื่อตื่นขึ้นมาก็จะไม่สามารถจดจำเรื่องบางเรื่องได้“ขอบใจนะ”อ้ายเสี่ยวเสวี่ยควบคุมตัวชายสวมแว่นเอาไว้ ก่อนที่จะกล่าวขอบคุณฉินเฉา “ถ้าไม่ได้นาย ก็คงจะจับกุมเขาไม่ได้ง่าย ๆ แบบนี้”“อย่าสุภาพนักเลย ยังไงพวกเราก็ต้องแลกเปลี่ยนกัน ต่อไปถึงตาเธอช่วยฉันแล้ว…”“เอ๋? ฉันไปสัญญาอะไรกับนายเอาไว้เหรอ?”“เชี่ย ตำรวจผิดคำพูดกันได้ด้วยเหรอ?”“ตอนนี้ฉันไม่ใช่ตำรวจ ฉันคือนักเรียนหญิง!”“บัด…ซบ….”
