.”น˺าตาของชายสวมแว่นหยดลงไปบนพื้นกำปั้นของอ้ายเสี่ยวเสวี่ยหยุดอยู่ที่ปลายจมูกของเขา และไม่สามารถขยับไปได้มากกว่านี้“เด็กนักเรียนที่นายได้ฆ่าไป ไม่ได้เป็นสมบัติของผู้ปกครองของพวกเขาเหรอ?”ในเวลานี้ฉินเฉาได้ก้าวเข้ามา และใช้เท้าเหยียบไปยังหน้าอกของผู้ชายคนนี้ “คนที่ขายวิญญาณให้กับเทวทูตอย่างนายไม่มีสิทธิ์ที่จะพูดคำนี้ออกมา”เขากล่าวดังนั้น แล้วจึงก้มตัวลงและใช้มือสัมผัสหน้าผากของชายสวมแว่น “ฉันจะเอาพลังที่ชั่วร้ายของนายกลับคืนมา และเด็กนักเรียนบริสุทธิ์ที่ถูกนายฆ่าไป นายจะต้องถูกลงโทษอย่างรุนแรงแน่นอน”จากนั้นแก่นปีศาจภายในร่างกายของเขาก็เริ่มทำงานฉินเฉาได้แยกพลังเทวทูตออกมาจากวิญญาณของอีกฝ่าย จากนั้นจึงใช้แก่นปีศาจดูดซับมันอย่างบ้าคลั่งชายสวมแว่นรู้สึกเจ็บปวดจากส่วนที่ลึกที่สุดของวิญญาณ เขาร้องตะโกนออกมา“ฆ่าฉัน ฆ่าฉันซะ! ฉะ ฉันจะไปอยู่กับลูกสาวของฉัน…”“นายต้องตายแน่นอน”ฉินเฉาดึงพลังเทวทูตออกมา แล้วกล่าวออกมาอย่างเย็นชา “แต่ไม่ได้ตายในน˺ามือของฉัน”ผู้ชายคนนี้ไม่ได้มีเบื้องหลังใด ๆ ฉินเฉาจึงไม่ต้องกังวลว่าจะมีใครมาคอยปกป้องเขาและถึงแม้ว่าเขาจะมีเบื้องหลังอยู่จริง ๆ แต่การก่อเหตุที่รุนแรงแบบนี้ก็ไม่มีใครที่จะสามารถปกป้องเขาได้ เขาจะต้องตายเมื่อต้องเผชิญกับความโกรธเกรี้ยวของผู้คน“นี่มันเรื่องอะไรกัน…”คู่รักในวัยเรียนหวาดกลัวมาก พวกเขากอดกันตัวสั่นเทิ้ม“พวกเธอควรจะนอนหลับไป และเมื่อตื่นขึ้น
