พยักหน้า“เธอเป็นคนที่กล้าหาญมาก…..”ฉินเฉาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกแบบนั้น อ้ายเสี่ยวเสวี่ยคนนี้ ถึงแม้ว่าตอนนี้เธอจะเป็นหุ่นเชิดกระทิงปีศาจเก้าเร้นลับก็ตาม แต่เมื่อก่อน ในตอนที่เธอยังไม่ใช่ผู้ฝึกตน เธอก็จะยังคงทำเรื่องนี้ด้วยตัวเองอย่างแน่นอน“นายก็ต้องเอาชุดไปใส่เหมือนกัน”อ้ายเสี่ยวเสวี่ยกล่าวว่า “จากการสืบสวนของพวกเรา คนร้ายจะแทงนักเรียนมัธยมปลายที่มีความรัก ซึ่งเป็นนักเรียนชายและนักเรียนหญิงที่กลับบ้านด้วยกัน ไม่รู้ว่าฆาตกรโรคจิตคนนี้มีจิตวิทยาแบบไหนแต่พวกเราก็ทำตามงานอดิเรกของเขาให้เหมาะสมกับสถานการณ์”“นี่ เจ้าหน้าที่อ้าย เธอรู้หรือเปล่าว่าตามปกติฉันมักจะยุ่งมากน่ะ”ฉินเฉากลอกตา และพูดออกมาทันที“โอ้? นายยุ่งเหรอ?”เห็นได้ชัดว่าอ้ายเสี่ยวเสวี่ยไม่เชื่อ“แน่นอน เธอต้องรับผิดชอบเรื่องกฎหมายและความปลอดภัยของทั้งเมืองซู่หนาน ส่วนฉันเองก็ต้องรับผิดชอบเรื่องความปลอดภัยของทั้งโรงเรียนเหมือนกัน หน้าที่ของทุกคนไม่ใช่เรื่องง่าย เธอพูดถูกแล้ว”“นั่นก็จริงเหมือนกัน”อ้ายเสี่ยวเสวี่ยคิดไปถึงตอนที่เธอเพิ่งรู้จักฉินเฉา เขาเป็นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของโรงเรียนกวงหยวน และเขาชื่นชอบอาชีพนี้จริง ๆ“ดังนั้นฉันจะช่วยเธอ เธอเองก็ช่วยฉันด้วยได้มั้ย?”ฉินเฉาพูดพร้อมรอยยิ้มอ้ายเสี่ยวเสวี่ยเลิกคิ้วที่สวยงามขึ้นมาในทันทีเธอเขยิบตัวเข้าไปอยู่ข้างฉินเฉา ก่อนที่จะลดเสียงและเอ่ยถามด้วยระดับเสียงที่จางจุนจะไม่ได้ยิน“หร
