กวางยาพิษ ฉันจะจดจำทักษะนั้นได้ในทันที และถ้าเป็นแบบนั้น ฉันก็จะไม่จับเสี่ยวหลี่ด้วยมือของฉัน”“เป็นคู่ต่อสู้ที่รับมือยากจริง ๆ”ฉินเฉารู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา “หนี้รักของตาแก่หลัวเต๋อ แต่บิดากลับต้องมาเป็นคนจัดการ ใช่แล้ว หนี้รักของอิงเทียนอีก! มารดามันเถอะ มีคนไหนที่ฉันเป็นคนไปก่อเรื่องบ้าง!”ฉินเฉารู้สึกถึงความไม่เป็นธรรม“พวกเขาเป็นตัวอย่างของนายล่ะสิ!”ซูจีอดที่จะพูดจาเหน็บแนมออกมาไม่ได้“ใช่ที่ไหน….”ฉินเฉาไม่กล้าที่จะพูดอะไรต่อกับซูจี เขาทำตัวว่าง่าย และไม่คิดจะเรียกร้องความยุติธรรมอีก“ฉันขี้เกียจพูดกับนายแล้ว”ซูจีก้าวเดินไปด้านหน้าและปัดฝุ่นที่เกาะอยู่ตามตัวให้ฉินเฉา “งานประลองหงเหมินกำลังจะเริ่มต้นเร็ว ๆ นี้แล้ว ฉันไม่รู้ว่านายเตรียมตัวแล้วหรือยัง ฉันเห็นนายเอาแต่เดินเล่นอยู่ในโรงเรียนอย่างสบายใจทุกวัน”“นี่…พอมีเสี่ยวไป๋แล้ว ฉันก็เลยไม่กังวลอะไร”“นายโยนทุกอย่างให้เสี่ยวไป๋ทำไม่ได้”ซูจีอดไม่ได้ที่จะปกป้องเสี่ยวไป๋ “ประมุขนิกายหลัวซาคือนายไม่ใช่เหรอ?”“ไม่เป็นไรค่ะพี่สาวซู”เสี่ยวไป๋รีบพูดออกมา “เสี่ยวไป๋ไม่มีปัญหาอะไรกับเรื่องพวกนี้เลยเสี่ยวไป๋จัดการได้ ไม่ต้องให้นายท่านฉินมาลงมือทำด้วยตัวเองหรอกค่ะ”“โอ้!”ซูจีส่ายหน้า “เสี่ยวไป๋นะเสี่ยวไป๋ เธอจะรักนายท่านฉินของเธอแบบนี้ไม่ได้ ไม่ช้าก็เร็วเธอจะทำให้เขาเสียนิสัย”“นั่น…พี่สาวซูไม่ได้รักนายท่านฉินมากเหรอ…..”“ใครรักเขา! ให้เขาฝันไปเถอะ!”ซูจี
