ข้า ชวนจิ่วเหนียงผู้นี้!”จากนั้นเธอก็จับมือของโม่เฟยเยียนและวาปออกไปจากที่นี่อย่างรวดเร็ว“แมงมุมพิษเก้าเร้นลับหลบหนีได้เก่งจริง ๆ”ฉินเฉายักไหล่ และกระโดดลงมาจากต้นไม้ทางด้านซูจีวางมือบนแผ่นหลังของเสี่ยวไป๋และรักษาเธอด้วยเคล็ดวิชาแห่งพลังพุทธะ“นอกจากพวกเราแล้ว ทำไมถึงยังมีหุ่นเชิดปีศาจคนอื่นอยู่อีก?”ในระหว่างที่ซูจีกำลังรักษาอยู่นั้น เธอก็อดที่จะเอ่ยถามออกมาไม่ได้ “หรือว่านายไปมีหนี้รักที่ไหนมา?”“จะเป็นไปได้ยังไงล่ะ!”ฉินเฉาตะโกนออกมาเพื่อรักษาความยุติธรรม “พวกเธอคือชะตากรรมของหลัวเต๋อชัด ๆ ไม่ยุติธรรมกับฉันเอาเสียเลย”“ไม่ยุติธรรมอะไรกันล่ะ!”ซูจีกลอกตา “หนี้รักของนายมีน้อยนักหรือไง?”“มะ ไม่พูดเกินไปหน่อยเหรอ?”ฉินเฉาเช็ดเหงื่อ ที่จริงแล้วซูจีก็เป็นคนขี้หึงเหมือนกัน“เดี๋ยวค่อยพูดกันทีหลัง”จากนั้นซูจีก็หันหน้าไปถามเสี่ยวไป๋ “เสี่ยวไป๋เป็นยังไงบ้าง?”“ขอบคุณพี่สาวซู…”เสี่ยวไป๋เช็ดเหงื่อของเธอ “ดีขึ้นมากเลย โชคดีที่ฉันเป็นแมงมุมพิษเก้าเร้นลับเลยสามารถต้านพิษเอาไว้ได้ และฉันโดนพิษไม่มากนักด้วย”“ชวนจิ่วเหนียงเป็นคนที่โหดเหี้ยมและไร้ความปรานีจริง ๆ ใช่แล้วเสี่ยวหลี่ไม่ได้ถูกฆ่าด้วยพิษไปแล้วเหรอ!”ฉินเฉานึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมาได้ ก็รีบเข้าไปดูเสี่ยวหลี่“นายท่านฉินวางใจได้ค่ะ เขาเป็นแค่ตัวกลางเท่านั้น พิษอยู่ในร่างกายของฉันแล้ว เขาจะไม่เป็นไร”เสี่ยวไป๋กล่าว “ชวนจิ่วเหนียงฉลาดมาก ถ้าหากเสี่ยวหลี่ถู
