้ ๆ กันมองอย่างตะลึง เขาเป็นนักแต่งเพลงหน้าใหม่ที่เพิ่งเข้าร่วมกับเทียนหยาง เอนเตอร์เทนเม้นท์ ตามปกติแล้วเขาไม่มีโอกาสที่จะเขียนเพลงให้กับนักร้องโดยตรง เขายังอยู่ในช่วงตรวจสอบผลงานตอนนี้เมื่อได้ยินว่านายใหญ่พูดแบบนั้น เขาจึงรู้สึกประหลาดใจ“ถูกต้องแล้ว”แอนนี่พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ “ประธานหลัว คุณไม่ได้บ้าไปทั้งหมดนี่ นักร้องระดับสามก็ต้องคู่ควรกับนักแต่งเพลงที่ยังต้องฝึกฝน”หลัวชิงหลินจ้องมองเธอและไม่ได้พูดอะไรออกมา เธอเพียงส่งสัญญาณให้เสี่ยวหวางมาไว ๆเสี่ยวหวางคนนี้ช่างเรียบง่าย เขาหยิบกระดาษออกมาจากกระเป๋าของเขา แต่ที่เหนือกว่าสิ่งอื่นใดคือสิ่งที่เขาสร้างสรรค์ออกมาเขาพกมันไปไหนมาไหนด้วยตลอดเวลา และเมื่อมีแรงบันดาลใจก็จะหยิบออกมาเขียนทันทีฉินเฉารับมาดู และยิ้มออกมา“ค่อนข้างดีทีเดียว เนื้อเพลงน่าสนใจมาก”“นี่ นี่เป็นงานขีดเขียนเท่านั้น ทำให้คุณต้องหัวเราะแล้ว”เสี่ยวหวางเกาศีรษะด้วยความรู้สึกอาย“มันดีแล้ว”ฉินเฉาตบไหล่ของเขา “วางใจได้เลย ฉันจะตีความเพลงของนายให้ดี”เมื่อกล่าวดังนั้น เขาก็มองหลัวชิงหลิน“โอเค มาเริ่มกันเลย เสี่ยวหวาง นายเตรียมดนตรีมาด้วยหรือเปล่า”“มะ มีครับ!”เสี่ยวหวางสูดหายใจเข้าลึก ๆ เขาคิดว่านี่เป็นโอกาสของเขา เขาหยิบแผ่นซีดีออกมาจากลิ้นชักข้าง ๆ ซึ่งมันคือดนตรีที่เขาเคยอัดและร้องด้วยตัวเองแต่น่าเสียดายที่ทักษะการร้องเพลงของเขามันแย่เกินไป จึงไม่สามารถร้องออกมาให้สื่อถ
