เขาถ่มเลือดออกมาและคุกเข่าอยู่กับพื้น“เสี่ยวจี้ นาย นายเป็นยังไงบ้าง!”หลินหยู่ซือหวาดกลัวมาก เธอเห็นว่าเสี่ยวจี้พุ่งเข้าไปและถูกปะทะให้ลอยออกมาแต่ฉินเฉาผู้ซ่อนตัวเพื่อดูเหตุการณ์อยู่อีกด้านกำลังขมวดคิ้วพลังเทวทูต“เมื่อต้องเผชิญหน้ากับพลังที่ยิ่งใหญ่ของพระเจ้า ทุกคนก็ล้วนตัวเล็กและอ่อนแอ”เซียวเฟิ่งอู๋ยืนอยู่ที่เดิม และกล่าวเย้ยหยันออกมาไม่หยุด “หลินหยู่ซือเอ๋ยหลินหยู่ซือ เธอถูกเรียกว่าเทพธิดา แต่ก็เป็นได้แค่กบก้นบ่อเซียวเฟิ่งอู๋คนนี้สิที่ได้รับพลังแห่งพระเจ้ามาจริง ๆ! มานี่!”เมื่อพูดดังนั้น เซียวเฟิ่งอู๋ก็กวักมือเรียกหลินหยู่ซือ เธอพลันรู้สึกว่าร่างกายกำลังถูกแขนที่มองไม่เห็นดึงตัวเธอไปหาเซียวเฟิ่งอู๋ทันที“อ๊า!”เธอหวาดกลัวมากและกรีดร้องออกมา“เซียวเฟิ่งอู๋ นาย…”“ฉันคือพระเจ้า! และฉันก็คือพระเจ้าของหลินหยู่ซือ!”เซียวเฟิ่งอู๋ใช้แขนโอบเอวของหลินหยู่ซือและหัวเราะออกมา“ปล่อย ปล่อยเธอไป….”เสี่ยวจี้พยายามที่จะลุกขึ้นมา แต่กลับถูกเซียวเฟิ่งอู๋โจมตีอีกครั้งเขากระเด็นออกไปไกลมากและหมดสติไปอย่างสมบูรณ์“เซียวเฟิ่วอู๋ นายกลายเป็นปีศาจไปแล้วเหรอ?”ใบหน้าของหลินหยู่ซือปรากฎความหวาดกลัวออกมา แว่นสายตาของเธอหล่นพื้นไปแล้ว“ปีศาจ? ไม่ใช่เลย ฉันคือเทวทูต เทวทูตที่แท้จริง!”เซียวเฟิ่งอู๋กล่าวออกมา จากนั้นปีกสีขาวบริสุทธิ์ก็ปรากฏอยู่บนแผ่นหลังของเขา แต่น่าเสียดายที่มันกลับมีแค่ข้างเดียวเขาโอบกอดหลินหยู่ซือ
