ยว่าจะนอนพักสักหน่อย”ชางลั่วเหนื่อยจากการเดินทางจึงอดพูดออกมาไม่ได้คำว่าคู่รักทำให้หลี่นาหน้าแดงก˹า“เธอ เธอพูดเหลวไหลอะไรของเธอ!”“โอเค ๆ ฉันพูดเหลวไหลไปเอง พวกเรารีบไปห้องพักกันไว ๆเถอะ พี่ฉินเฉาสุดหล่อถือกระเป๋าให้หน่อย!”ฉินเฉาทำงานราวกับเป็นจับกังแต่อย่างไรก็ตาม หากสามารถคว้าโอกาสที่จะได้เห็นหอพักหญิงได้ก็นับว่าดีเขาถือกระเป๋าเดินทางและเดินตามสาวสวยทั้งสองคนไปยังหอพักพวกเธอสองคนพักอยู่ที่ชั้นสาม ซึ่งไม่สูงมากนัก จึงมาถึงอย่างรวดเร็วตลอดทางเขาได้พบกับนักศึกษาหญิงมากมาย และหลายคนเป็นนักศึกษาใหม่ที่มีผู้ปกครองอยู่ข้างกายฉินเฉามาส่งหลี่นาและชางลั่วจนถึงห้องนอน ชางลั่วรีบปีนขึ้นไปบนเตียงที่อยู่ชั้นบน และพูดออกมาราวกับกำลังปลดปล่อยว่า “ดีจังเลยในที่สุดฉันก็ได้นอนสักที”ดูเหมือนว่าเพื่อนร่วมห้องอีกสองคนจะยังมาไม่ถึง ในห้องมีเพียงแค่หลี่นาและกระเป๋าของพวกเธอ“ฉันไม่ไหวแล้ว… ฉันขอนอนก่อน พวกเธอตามสบายกันเลยนะ…..”ดูเหมือนว่าชางลั่วจะเหนื่อยมากจริง ๆ เธอเอนตัวลงนอนบนเตียงและเพียงไม่นานก็ส่งเสียงกรนออกมา“ชางลั่วไม่ค่อยได้นั่งรถ แน่นอนว่าเธอจะต้องเหนื่อยอยู่แล้ว”หลี่นาไม่ถือสา เธอมองไปรอบ ๆ หอพักแทน “มันค่อนข้างดีทีเดียว พี่ฉินเฉาคิดว่ายังไง?”“อืม บรรยากาศดีมาก ฉันอยากเข้ามาเรียนในมหาวิทยาลัยเลยล่ะ”“ดีเลย ถ้าพี่ฉินเฉาอยากเข้ามา มันจะต้องมีวิธีแน่ ๆ พวกเราจะได้อยู่ในมหาวิทยาลัยเดียวกัน”หลี่นาดึง
