ยู่เหนือศีรษะ“คนสวย ให้ฉันทำเอง เขาทำไม่ได้หรอก!”เหวยเสี่ยวหลงรู้ได้ทันทีว่าช่วงเวลาที่เขาจะแสดงตัวได้มาถึงแล้ว“ไม่จำเป็น ให้เขาทำเถอะ”ชางลั่วปฏิเสธความหวังดีของอีกฝ่าย เธอเบื่อผู้ชายประเภทที่ชอบแสดงออกถึงความพยายามมาก“……”เหวยเสี่ยวหลงผู้หาเรื่องให้ตัวเองลำบากใจยืนนิ่งอยู่อย่างนั้น แต่ในไม่ช้าเขาก็หัวเราะเยาะออกมา กระเป๋าใบนี้หนักมาก ตัวเขาต้องฝึกกังฟูอยู่หลายปีจึงจะสามารถยกมันได้เขาไม่เชื่อว่ายามตัวเล็ก ๆ จะมีปัญญายกกระเป๋าใบนั้นได้ดังนั้นสหายคนนี้จึงเลือกยืนอยู่ข้างสนาม และรอคอยให้ฉินเฉาเสียหน้าแต่ใครจะรู้ว่าหลังจากที่ฉินเฉายืนขึ้น เขาจะใช้มือเพียงข้างเดียวยกกระเป๋าหนัก ๆ มาวางบนพื้นได้อย่างง่ายดายเชี่ย บิดาไม่ได้ดูผิดไป! ผู้ชายคนนี้เป็นคนแข็งแรง!“เฮ้ แข็งแรงไม่น้อยเลย”ชางลั่วรู้ดีว่ากระเป๋าของเธอหนักแค่ไหน จึงอดไม่ได้ที่จะเลิกคิ้ว“เธอซ่อนศพเอาไว้ในนี้เหรอ”ฉินเฉากล่าวพร้อมรอยยิ้ม“ซ่อนน้องสาวนายสิ”ชางลั่วกลอกตาใส่เขา “ถ้าวันไหนผู้หญิงคนนี้ไม่มีความสุขขึ้นมา ก็จะฆ่านายก่อนและหั่นเอาไว้ในกระเป๋าใบนี้”“เชี่ย…”ฉินเฉาอดที่จะรู้สึกไม่ได้ “ผู้หญิงที่บ้าเลือดแบบนี้มาเรียนศิลปะเนี่ยนะ…..”“ไปเลย ไปดูแลนานาน้อยของนายไป”ชางลั่วลากกระเป๋าและเดินออกไปข้างนอกฉินเฉาช่วยหลี่นายกกระเป๋าด้วยเช่นกัน ก่อนที่จะเดินนำน้องสาวตัวน้อยตามหลังชางลั่วไปนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขามาที่เมืองจิงโตว แต่มันเป็นครั้งแร
