จอกับอันดับหนึ่ง เธอจะรู้สึกยังไง”“นี่มัน…”ฉินเฉาถูจมูกของตัวเอง “นี่คือประเพณีเก่าแก่ที่เด็กผู้ชายจะต้องทำมันแน่ ๆ”“ยังไงฉันก็ยอมรับมันไม่ได้หรอก”ทั้งสองคนขึ้นรถไฟและเริ่มมองหาที่นั่งบนรถไฟแน่นขนัดไปด้วยเด็กผู้ชายและเด็กผู้หญิงเป็นส่วนใหญ่เนื่องจากช่วงนี้เป็นฤดูกาลของการเปิดภาคเรียน เหล่าเด็กนักเรียนและนักศึกษาจึงกลายเป็นกลุ่มผู้บริโภคหลักของกระทรวงการรถไฟและแน่นอนว่าเด็ก ๆ หลายคนจะต้องมีผู้ปกครองคอยอยู่ข้างกายนั่นทำให้ฉินเฉาถอนหายใจออกมาด้วยอารมณ์ย้อนกลับไปในเวลานั้น ฉินเฉายืนกรานว่าจะไปคนเดียวให้ได้ พ่อแม่ชาวจีนมักจะไม่เชื่อใจลูกของตัวเอง พวกเขาโตแล้วและต้องไปโรงเรียนด้วยตัวเองให้ได้ ถ้าหากพวกเขาไม่มีความสามารถในการขับรถหรือทำสิ่งต่าง ๆ ด้วยตัวเอง ต่อไปพวกเขาจะทำอะไรเป็น และเมื่อต้องออกไปเผชิญสังคมภายนอกก็จะกลายเป็นคนไม่เอาไหน“ที่สำคัญเลยคือนานาน้อยของฉันอยู่ในภาควิชาคณิตศาสตร์”ฉินเฉานึกถึงเรื่องบางเรื่องได้ จึงพูดออกมา “ในภาควิชาคณิตศาสตร์มีแต่อาจารย์ใหญ่อยู่เต็มไปหมด นานาน้อยจะต้องเป็นดอกไม้สีแดงท่ามกลางความเขียวขจีอย่างแน่นอน ยิ่งไปกว่านั้นเธอยังสวยขนาดนี้ รับรองว่าเด็กผู้ชายจะต้องตามจีบเป็นกระบุง”“เป็นกระบุงนั่นมันมันฝรั่งต่างหากล่ะ”หลี่นาอดกล่าวออกมาไม่ได้เมื่อทั้งคู่เดินไปจนถึงที่นั่งก็ได้นั่งลงเขาเพียงนั่งพักในระหว่างที่ยังไม่มีคนอื่นขึ้นมาเท่านั้น เมื่อเห็นว่ามีคนมา เขาก
