เมินค่อนข้างรู้สึกอึดอัด ในที่สุดตอนนี้เขาก็สามารถหาเรื่องคุยด้วยได้แล้ว“การขึ้นรถไฟนับว่าเป็นประสบการณ์ ฉันไม่ชอบนั่งเครื่องบินเลยมันไม่มีชีวิตชีวา”เหวยเสี่ยวหลงชื่นชอบความมีชีวิตชีวาที่ไหนกัน คราวนี้เขาคิดว่าจะต้องเจอผู้หญิงสวย ๆ บนรถไฟอย่างแน่นอนและที่นั่งฝั่งตรงข้ามของเขาก็มีสาวสวยอยู่ถึงสองคน“ใช่แล้ว ที่พูดมาก็ถูก บนเครื่องบินไม่ค่อยมีสาวมหาลัยนักหรอก”คำพูดที่ตรงไปตรงมาของฉินเฉาเรียกความสนใจจากผู้คนรอบ ๆ“พี่ฉินเฉา…..”หลี่นาเอามือกดหน้าผากของตัวเอง“รีบนั่งลงเร็วเข้า ทิ้งศักดิ์ศรีไปเถอะ พี่ฉินเฉาสุดหล่อของฉัน”ชางลั่วรู้ว่าฉินเฉาจงใจพูด เธอรีบดึงฉินเฉาให้นั่งลงทันที “วันนี้พี่ลองคิดดูสิ ไม่อย่างนั้นพี่จะยอมยืน 16 ชั่วโมงเลยเหรอ”“เฮ้ ต้องขอขอบคุณเพื่อนร่วมชั้นชางลั่วด้วย”“ขอขอบคุณเพื่อนร่วมชั้นติงติง”ในตอนนี้ฉินเฉารู้สึกมีความสุขมาก ด้านซ้ายของเขาคือหลี่นา ส่วนด้านขวาคือชางลั่ว นั่นทำให้ตอนนี้เด็กผู้ชายที่อยู่รอบ ๆ ต่างพากันส่งความอิจฉาและความเกลียดชังมาให้ที่นั่งฝั่งตรงข้ามของพวกเขามีเด็กผู้ชายสามคนนั่งอยู่ เห็นได้ชัดว่าพวกเขารู้จักกัน แต่เด็กผู้ชายอีกสองคนค่อนข้างที่จะเป็นคนขี้อาย มีเพียงเหวยเสี่ยวหลงเท่านั้นที่กำลังคุยกับชางลั่วไม่หยุด“คนสวย เธอก็มาจากมหาวิทยาลัยเดียวกันเหรอ?”“อืม”หลี่นาไม่อยากคุยกับพวกเขา เธอจึงตอบออกมาเบา ๆ“โอ้ ไม่คิดเลยจริง ๆ ว่าจะได้มาพบกับเพื่อนร่วมชั้นสอง
