ในที่สุดฉินเฉาก็ได้นอนหลับสนิทอย่างที่ไม่ค่อยได้ทำ หลังจากที่เขาจัดการเรื่องฮัวเหนียงเสร็จสิ้น ภาระของเขาก็น้อยลงไปมากในเช้าวันนี้ การนอนหลับของเขาช่างแสนหอมหวาน เขาฝันว่าได้มีอะไรกับสองพี่น้องซูจีและซูเฟยในขณะที่เขาเพิ่งจะผลักสาวน้อยสองคนลงไปบนเตียง เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น“ใคร!”ฉินเฉาลุกขึ้นมาด้วยความงัวเงียระคนโกรธเคือง “เช้าตรู่ขนาดนี้คนจะหลับจะนอน!”“พี่ฉินเฉา ฉันเอง เปิดประตู!”เสียงของหลี่นาดังออกมานอกห้องเมื่อฉินเฉาได้ยินเสียงหลี่นา ก็พลันกระตือรือร้นขึ้นมาทันทีตั้งแต่เขากลับมาจากยอดเขาหมอกก็ไม่ได้เจอหลี่นาอีกเลยช่วงนี้เด็กผู้หญิงคนนี้และซูเหม่ยไม่อยู่บ้าน เขาไม่รู้ว่าสองแม่ลูกกำลังทำอะไรกันอยู่เมื่อได้ยินเสียงของเธอ ฉินเฉาจึงสวมรองเท้าและลุกขึ้นจากเตียงจากนั้นจึงวิ่งไปเปิดประตูให้หลี่นาเมื่อประตูถูกเปิดออกมา ก็พบกับหลี่นาที่สวมชุดคาวบอยยืนมองฉินเฉาอยู่หน้าประตูชุดคาวบอยคราวก่อนไม่เหมือนกับชุดของวันนี้ เสื้อผ้าด้านบนและด้านล่างปิดร่างกายจนมิด แต่ไม่ปิดช่วงเอวไปด้วย เธอสวมเสื้อยืดสีขาวด้านใน เผยให้เห็นเอวบางๆ ของเธออย่างเต็มที่ท่อนล่างก็เป็นกางเกงคาวบอยเช่นเดียวกัน เธอสวมรองเท้าบูตหนังคู่เล็ก ตอนนี้เธอดูกล้าหาญมาก“หลี่นาน้อยของฉัน ไม่ได้เจอกันมาตั้งหลายวัน เธอยังสวยไม่เปลี่ยนเลย”ฉินเฉารีบดึงหลี่นาเข้ามาในห้องอย่างรวดเร็ว กรงเล็บหมาป่าคู่นี้สัมผัสไปตามร่างกายของเธอ “มาให้พี่ชายด
