ูหน่อย ว่าเธอมีพัฒนาการการเติบโตยังไงบ้าง”“ไปให้พ้นเลย… พี่ฉินเฉาทะลึ่งที่สุด…..”หลี่นาหน้าแดงไปทั้งหน้า ตัวเธออ่อนระทวยไปตามสัมผัสของฉินเฉา “เบา ๆ สิ แม่ของฉันอยู่ที่บ้าน….”“เฮ้ เธอเพิ่งจำได้ว่าต้องมาหาฉันเหรอ?”เป็นเรื่องธรรมชาติของผู้ชายที่จะมีอารมณ์คึกคักในยามเช้า ฉินเฉาผลักประตูเบา ๆ ก่อนที่จะกอดหลี่นาเอาไว้ในอ้อมอกและเอ่ยถาม“นี่ไม่ใช่ว่าเพราะต้องไปมหาวิทยาลัยจิงโตวเหรอ… เมื่อสองวันก่อนฉันกลับบ้านเกิดไปเยี่ยมยาย และเพิ่งจะกลับมากับแม่…..”ราวกับว่าหลี่นารู้ว่าฉินเฉาคิดจะทำอะไร ความละอายใจปรากฏอยู่บนใบหน้าของเธอ “พี่ พี่ฉินเฉา… พวก พวกเรานี่ไม่ดีเลย…..”“ไม่ดีที่ไหน… เธอไม่ชอบเหรอ?”ฉินเฉาวางหลี่นาลงบนเตียง ก่อนที่จะเริ่มลงมือรวบหัวรวบหาง“ไม่ ไม่นะ…”ใบหน้าของหลี่นาแดงก˹า ตัวของเธอนุ่มจนแทบจะมีน˺าหยดออกมา“มีอะไรกันตอนกลางวันแสก ๆ … มัน มันไม่ดี…..”“ไร้สาระ!”ฉินเฉาจูบหน้าผากหลี่นา และกล่าวหยอกเย้า “สิ่งที่พวกเราทำมันไม่ได้เรียกว่ามีอะไรกันตอนกลางวันแสก ๆ มันคือการตื่นมาออกกำลังกายยามเช้า การออกกำลังกายยามเช้าดีต่อสุขภาพจะตายไป”“แต่ แต่แม่กำลังรอฉันอยู่….”หลี่นาบิดตัวไปมา ใบหน้าของเธอแดงก˹า ดูเหมือนว่าเธอเริ่มที่จะรู้สึกแล้ว“รอเธออยู่เหรอ?”“รอ รอให้ฉันกลับไปเก็บกระเป๋า… ฉัน ฉันต้องไปจิงโตววันพรุ่งนี้แล้ว…..”“หา! เร็วมาก งั้นพวกเราต้องรีบออกกำลังกายกันแล้ว!”ฉินเฉาใช้ความสามารถของเขาในก
