พี่ฉินเฉาสามารถหาตั๋วได้จริง ๆ เหรอ?”“ลองดูสิ บางทีอาจจะได้ก็ได้นะ”อิทธิพลของสมาคมต้าฉินในเมืองซู่หนานนั้นไม่ธรรมดาในไม่ช้า หลิวชวนก็โทรกลับมา“พี่ฉิน ผมตรวจสอบดูแล้ว ไม่มีตั๋วที่อยู่ใกล้ ๆ หมายเลข 39 เลยขบวนที่ 12 ไม่มีตั๋วสำหรับนั่งเหลืออยู่แล้ว แต่ผมตรวจสอบดูแล้วว่าเจ้าของตั๋วใกล้ ๆ หมายเลข 39 เป็นเด็กนักเรียนหลายคน ถ้าหากพี่ฉินต้องการล่ะก็ ผมจะไปหาตั๋วของพวกเขาให้”“ไม่จำเป็น เด็กนักเรียนพวกนั้นกำลังจะไปโรงเรียน อย่าไปรบกวนพวกเขา เอาตั๋วยืนมาให้ฉันก็แล้วกัน”“ครับ”หลิวชวนรู้ดีว่าพี่ฉินของเขาเป็นคนใจอ่อน เขาจึงเริ่มลงมือหาตั๋วยืนมาให้ทันที“ตั๋วยืน!”หลี่นากล่าวอย่างเป็นกังวล “พี่ฉินเฉา ไม่ต้องไปกับฉันหรอก ต้องยืนอยู่บนรถไฟ 16 ชั่วโมง พี่ฉินเฉาเหนื่อยแย่”“กำลังดูถูกพี่ฉินเฉาของเธออยู่เหรอ”ฉินเฉายิ้มออกมา “ยืนแค่ 16 ชั่วโมงเป็นเรื่องง่าย ๆ เสียแต่ว่าพวกเราไม่มีรถไฟความเร็วสูงไปปักกิ่ง ที่จะถือไข่ไปได้เลย”“ฮิ ๆ ถึงจะไม่มีรถไฟความเร็วสูง แต่ก็ยังมีรถไฟฟ้าที่ใช้เวลา 9ชั่วโมงถึงอยู่ แต่มันแพงเกินไป ฉันไม่คิดจะซื้อหรอก”“ยัยขี้งกตัวน้อย”ฉินเฉาบีบจมูกของหลี่นา“อะแฮ่ม ขี้งกที่ไหนกัน นั่นเป็นเพราะว่าฉันหาค่าเรียนพิเศษมาอย่างยากลำบากต่างหาก”หลี่นากรีดร้องออกมา “ฉันไม่ใช่ผู้ประกอบการรายใหญ่ที่มีทรัพย์สินมากมายอย่างพี่ฉินเฉานี่นา”“เฮ้ นานาน้อยรู้จักเสียดสีฉันแล้ว”ฉินเฉากอดหลี่นาเอาไว้แนบอก และเริ
