ัก การพลิกตัวเธอแต่ละครั้งอาจจะหนักเกินไปสำหรับเธอท้ายที่สุดแล้ว ไม่ใช่ทุกคนที่จะมีร่างกายของผู้ฝึกตนเหมือนอย่างเขาเขาใช้ช้อนตักโจ๊ก ก่อนที่จะเป่า และป้อนหลี่นาอย่างระมัดระวังหลี่นาอ้าปาก กินโจ๊กที่พี่ฉินเฉาป้อนให้เธออย่างเอร็ดอร่อย“ใช่แล้ว นานาน้อย เธอจะไปจิงโตววันพรุ่งนี้เหรอ?”“อืม”หลี่นาพยักหน้า “รถไฟเบาะนั่งแบบแข็งของวันพรุ่งนี้ ตอนนี้หาซื้อตั๋วไม่ได้ง่าย ๆ แล้ว ฉันเลยซื้อตั๋วแบบตู้นอนไม่ได้”เด็กสาวถอนหายใจออกมาด้วยอารมณ์“ถ้าเป็นแบบนั้นฉันจะส่งตั๋วเครื่องบินให้เธอในวันพรุ่งนี้ มันเร็วมาก และยังขจัดปัญหาออกไปได้ด้วย”“ได้ยังไงล่ะ”หลี่นาส่ายหน้า “นานารู้ว่าพี่ฉินเฉาใส่ใจนานา แต่ฉันพึ่งพาพี่ฉินเฉาไปตลอดไม่ได้หรอก”“ดื้อจริง ๆ”ฉินเฉาป้อนโจ๊กให้เธออีกครั้ง “งั้นเอาแบบนี้ พี่ฉินเฉาจะไปส่งเธอที่จิงโตวด้วย โอเคมั้ย?”“ฮิ ๆ พี่ฉินเฉาซื้อตั๋วไม่ได้หรอก!”หลี่นายิ้มออกมา “ช่วงนี้เป็นช่วงเปิดเทอม ตั๋วรถไฟหาซื้อยากแล้วฉันยังต้องเข้าแถวแต่เช้าเพื่อซื้อตั๋วเลย!”“ฮ่า ๆ เรื่องนี้ไม่ใช่ปัญหา”ฉินเฉากล่าว ก่อนที่เขาจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาและกดโทรออก“เสี่ยวชวน ส่งตั๋วไปปักกิ่งของวันพรุ่งนี้มาให้ฉันหน่อย… อืม เสี่ยวนานา เธอนั่งรถไฟขบวนไหน?”“ขบวนที่ 12 หมายเลข 39”“ฉันขอขบวนที่ 12 เอาตั๋วที่นั่งใกล้ ๆ หมายเลข 39 แต่ถ้าไม่ได้ก็หาตั๋วยืนในขบวนที่ 12 มาให้ฉัน”“ครับพี่ฉิน รอผมประมาณสิบนาทีนะครับ”หลิวชวนวางสายไป“
