มนุษย์นอกจากงูแล้ว ฉินเฉายังเห็นสัตว์ป่าชนิดอื่น และมีแม้กระทั่งตัวนิ่มสัตว์ป่าพวกนี้มองมาที่พวกเขาด้วยความเศร้าและความเกลียดชังอย่างไม่ต้องสงสัย เพราะพวกเขาอาจจะเป็นคนจบชีวิตของพวกมัน“น้องชาย งูตัวนี้ขายถูก ๆ แค่ 200 หยวน นายเอามันกลับบ้านไปแช่ในไวน์ แล้วนึ่งกินได้เลย อย่างที่ฉันบอกไปว่ามันเป็นยาบำรุง…..”“บำรุงกับหัวของแกสิ!”ในที่สุดไป๋เจี่ยวเจียวก็ทนไม่ได้ เธอตะโกนออกมา“ผู้หญิงคนนี้มาด่าคนอื่นได้ยังไง!”พ่อค้าขายของเถื่อนมองไป๋เจี่ยวเจียวอย่างไม่ชอบใจ “ใส่ใจในศีลธรรมของเธอด้วย”ใส่ใจในศีลธรรม คำพูดนี้ช่างเป็นการเสียดสีจริง ๆ“แกนั่นแหละที่ต้องรักษาศีลธรรม!”ไป๋เจี่ยวเจียวขบกราม เธอกำหมัดแน่นทางด้านฝ่าเซียงได้พนมมือและท่อง อามิตตาพุทธ ซ˺าไปซ˺ามา“ที่แท้พวกนายก็เป็นชาวพุทธ ฉันไม่ว่างจะทำงานร่วมกับคนสีขาวหรอก”พ่อค้าขายของเถื่อนคิดว่า เขามาเจอกับชาวพุทธเข้าซะแล้ว เขาจะต้องออกไปจากกลุ่มคนพวกนี้“ไม่อนุญาต!”ไป๋เจี่ยวเจียวหยุดเขาเอาไว้ “เอารถของแกมาให้ฉัน!”“เฮ้ สาวน้อย เธอพูดเล่นอะไรกับบิดาอยู่”สีหน้าของพ่อค้าขายของเถื่อนเปลี่ยนไป เขายิ้มออกมาอย่างเย็นชา “อย่ามาขวางทาง ไม่งั้นบิดาจะต่อยเธอ”“แกจะต่อยฉันเหรอ? งั้นผู้หญิงคนนี้ก็จะต่อยแก!”ไป๋เจี่ยวเจียวถกแขนเสื้อขึ้น“วันนี้ฉันไม่อยากจะเชื่อจริง ๆ”พ่อค้าขายของเถื่อนหยิบขวานออกมาจากในรถ เขาถือมันไว้ในมือและกล่าวข่มขู่ “ถ้าไม่อยากให้หัวเป็นเหมือนกระ
