ๆ!”พ่อค้าขายของเถื่อนตัวสั่นเทิ้ม เกือบจะฉี่ราดรดกางเกง “ปล่อยแล้ว ปล่อยแล้ว…”เขาคลานขึ้นไปหาสัตว์ป่าบนรถอย่างเชื่องช้า และปล่อยสัตว์ที่จับเอาไว้ให้เป็นอิสระงูเยอะมากขนาดไหน มันมีเกือบหนึ่งร้อยตัว!งูพากันแลบลิ้น และเลื้อยมารวมตัวกันรอบ ๆ ไป๋เจี่ยวเจียวเพื่อแสดงความขอบคุณ“สุภาพมากไปแล้ว รีบกลับบ้านไปเถอะ คราวหลังก็อย่าโง่ถูกจับได้อีกล่ะ”ไป๋เจี่ยวเจียวพูดกับงูงูเหล่านั้นรับฟัง หลังจากที่ได้ขอบคุณ พวกมันก็เลื้อยจากไปพ่อค้าขายของเถื่อนมองตาค้าง คิดในใจว่าผู้หญิงคนนี้สามารถคุยกับงูได้“ดี เจี่ยวเจียว เธออัดมันไปแล้ว งูก็ปล่อยแล้ว งั้นพวกเรากลับกันเถอะ”ฉินเฉาเอ่ยออกมา“อืม”ไป๋เจี่ยวเจียวพยักหน้า จากนั้นเธอก็มอบฝ่าเท้าให้พ่อค้าขายของเถื่อนอีกครั้ง“คราวหน้าอย่าให้ผู้หญิงคนนี้เห็นหน้าของแกอีก ไม่อย่างนั้นเจอหนึ่งครั้ง ก็จะอัดหนึ่งครั้ง”“คุณผู้หญิงยกโทษให้ด้วย คุณผู้หญิงยกโทษให้ด้วย”พ่อค้าขายของเถื่อนอยากร้องไห้แต่ไม่มีน˺าตา เขาร้องขอความเมตตาอีกครั้งไป๋เจี่ยวเจียวพึงพอใจมาก เธอรู้สึกว่าเธอเหมือนอัศวินหญิงจริง ๆเธอตะโกนออกมา ก่อนที่จะหันกลับไปหาฉินเฉาและคนอื่น ๆ เธอพูดด้วยความตื่นเต้นไปตลอดทาง“เป็นยังไงล่ะ วันนี้ผู้หญิงคนนี้กล้าหาญมาก! นายไม่มีองค์กรคุ้มครองสัตว์ป่าหรือไง ฉันควรจะได้รับรางวัล!”“ฮ่า ๆ เธออัดมันได้ดีมาก”ฉินเฉากล่าวพร้อมรอยยิ้ม “แต่เธอต้องจัดการกับเหตุการณ์ที่ตามมาด้วย”“เหตุการณ์
