“โปรดเมตตา!”ในช่วงเวลาสำคัญแบบนี้ มีเสียงหนึ่งดังขึ้นเหนือยอดเขาหมอกจากนั้นสายลมรุนแรงได้พัดกระหน˹า ผู้ฝึกตนทุกคนอดไม่ได้ที่จะใช้มือบังใบหน้าแม้แต่ฉินเฉายังก้าวถอยหลังไปสามก้าว เขารู้สึกได้ถึงพลังอันแข็งแกร่งที่แผ่กระจายออกมา“สหายตัวน้อยผู้นี้ ทุกคนย่อมเคยทำเรื่องผิดพลาด จงผ่อนปรนเมื่อใดก็ตามที่เป็นไปได้”เมื่อสายลมที่รุนแรงพัดผ่านไป ชายชราหน้าดำ ผู้สวมเสื้อคลุมสีดำได้ปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าจู่หลงซ่างเหริน และเข้าขวางทางฉินเฉา“เชี่ย ตาแก่คนนี้โผล่มาจากที่ไหน!”“ช่างเป็นความกดดันที่น่ากลัวอะไรอย่างนี้…..”ผู้คนที่อยู่ใต้ปะรำพิธีอุทานออกมา“เซียนเป่ยถัง!”เมื่อหลาย ๆ คนสังเกตเห็นชายชราคนนี้ ก็พากันคำนับ“เซียนเป่ยถัง… เย่หยู่ขอคารวะ”ซวนหยวนเย่หยู่เบ้ปากอย่างอดไม่อยู่เมื่อเห็นคนคนนี้ แต่เธอก็คารวะเขาอย่างมีมารยาท“เสี่ยวซวนหยวน ไม่ได้พบเจ้ามานาน เจ้าเติบโตขึ้นมาก”ชายชราหน้าดำลูบหนวดของตัวเอง ก่อนที่จะมองซวนหยวนเย่หยู่และกล่าวออกมาพร้อมรอยยิ้ม“เซียนเป่ยถัง?”ฉินเฉาเลิกคิ้ว “ใครกัน?”“คุณชาย นี่คือครึ่งเซียนแห่งยอดเขาหมอกของพวกเราที่ซ่อนเร้นอยู่ใต้น˺าเพื่อฝึกตน เป่ยถังพั่ว เขาถูกเรียกว่าเซียนเป่ยถัง”ฮัวเหนียงกระซิบข้างหูฉินเฉาเบา ๆเชี่ย ระดับครึ่งเซียน!ฉินเฉาไม่คิดว่าการฆ่าจู่หลงซ่างเหริน จะพาครึ่งเซียนผู้นี้มาหาเขาอย่างไรก็ตาม ระดับครึ่งเซียนแล้วอย่างไร มันเป็นเพียงขั้นที่สองของเนื้อเซียนเท่านั้นถ้
