มาหาเจ้า เจ้าได้ถูกฆ่าตายแน่”“เป่ยถังพั่ว พวกเรามาพนันกันเถอะ”หลัวเต๋อหัวเราะออกมา “มาพนันกันว่าพวกเธอหรือข้าที่จะเป็นฝ่ายตายก่อนกัน!”“สิ่งเดิมพันคืออะไร?”“ไม่มีอะไรมาเดิมพัน ข้าแค่อยากให้เจ้าได้เห็นมัน!”“ดี…”เป่ยถังพั่วประสานมือของตัวเอง “วันนี้เซียนผู้นี้รบกวนเจ้าเท่านี้คนจากนิกายหลัวซา ได้โปรดลงจากเขาไปโดยเร็ว”“ท่านเซียน ไม่ได้นะ!”ตงฟางอิ๋งรีบกล่าวออกมาอย่างรวดเร็ว “หากพวกเขาออกไป มันจะเป็นปัญหาใหญ่ในอนาคตอย่างแน่นอน ข้ากลัวว่ามันจะไม่เป็นการดีต่อยอดเขาหมอกของพวกเรา”“ยอดเขาหมอกคือสำนักในเส้นทางธรรม”เป่ยถังพั่วไม่พอใจเป็นอย่างมาก “เจ้าไม่มีความอดทนอดกลั้นบ้างเลยหรือไง! หากมีความแค้นใด ๆ ก็จงไปสะสางในการประลองหงเหมินหากเซียนผู้นี้คำนวณไม่ผิด การประลองหงเหมินจะเริ่มต้นขึ้นในไม่ช้านี้แล้ว”“เป็นไปตามที่ท่านเซียนคำนวณ”ตงฟางอิ๋งไม่มีทางเลือกไม่มีใครเปลี่ยนแปลงคำพูดของชายชราคนนี้ได้“เป็นเช่นนั้น”เป่ยถังพั่วพยักหน้า “เซียนผู้นี้ออกมาข้างนอกเป็นเวลานานเกินไปแล้ว ถึงเวลาที่จะต้องกลับไปฝึกฝนต่อ สหายตัวน้อย เซียนผู้นี้ขายหน้าเพื่อเจ้า หวังว่าเจ้าจะไว้หน้าเซียนผู้นี้ด้วยการปล่อยจู่หลงไป ส่วนฮัวเหนียงผู้นั้น เจ้าพาตัวเธอลงจากเขาไปได้เลย”เมื่อเป่ยถังพั่วยอมอ่อนข้อให้ ฉินเฉาจึงวางใจมากขึ้นเขาสลับสถานะกับหลัวเต๋ออย่างรวดเร็ว ก่อนจะกำหมัดแน่นและกล่าวออกมาว่า“ถ้าอย่างนั้นฉันจะพาทุกคนลงจากภูเขา แต่เ