ไป๋เย้ยหยัน“ตี้จ้าง มือของเจ้า!”ชิงอีซ่างเหรินที่อยู่บนท้องฟ้ามองเห็นเหตุการณ์อย่างชัดเจน เธอจึงตะโกนเพื่อเตือนเขาเมื่อตี้จ้างซ่างเหรินก้มหน้ามองก็พลันตะลึงเขาเห็นข้อมือข้างขวาของเขาเริ่มเปล่งแสงและปรากฏท้องฟ้าที่มีหมู่ดาวมากมาย ซึ่งกำลังกัดกินข้อมือข้างขวาของเขาอย่างตะกละตะกลาม“แม่งเอ๊ย!”เขาไม่มีทางเลือกนอกจากจะต้องตัดข้อมือทิ้งไปอีกครั้ง“ฉันล็อกตำแหน่งข้อมือข้างขวาของนายเอาไว้แล้ว ตราบใดที่นายยังมีมือข้างนั้นอยู่ ห้วงอวกาศจะกลืนกินนายเข้าไป”คำพูดของเสี่ยวไป๋ทำให้ตี้จ้างซ่างเหรินหน้าซีดนี่หมายความว่าต่อไปนี้เขาจะมีแขนข้างเดียวเมื่อฉินเฉาเห็นดังนั้นก็อดที่จะคิดไม่ได้เขาหวังว่าชายชราคนนี้จะใช้มือซ้ายในการสำเร็จความใคร่ของตัวเอง ไม่อย่างนั้นต่อไปนี้ความสนุกของเขาจะต้องลดน้อยลงไป“ระวัง!”ในขณะนั้นเอง ฮัวเหนียงได้ตะโกนเตือนออกมาอย่างกะทันหันในเวลาเดียวกันนั้น เธอที่อยู่ด้านหลังเสี่ยวไป๋ก็ได้ปลดปล่อยม่านวารีออกมาแต่ในขณะนั้นเอง จู้ลี่ซ่างเหรินพลันปรากฏตัวอยู่ด้านหลังเสี่ยวไป๋และกางกรงเล็บสีขาวออกมา กรงเล็บนั้นเข้าปะทะกับม่านวารี จากนั้นเขาก็อ้าปากและปลดปล่อยเมฆสีขาวใส่เสี่ยวไป๋เมฆสีขาวเปลี่ยนเป็นน˺าค้างแข็งทันที ก่อนที่พื้นดินใต้ร่างกายของเธอจะกลายเป็นน˺าแข็งสีขาวใสรูปสลักน˺าแข็งที่เหมือนจริงพลันปรากฏสู่สายตาของทุกคน“เจ้าหนุ่มฉิน รีบ ๆ ยอมรับความพ่ายแพ้ ทิ้งฮัวเหนียงเอาไว้ที่นี่และลงจากภ
