บ ๆ ถูกโจมตีจนกระเด็นออกไป“ผู้ฝึกตนหน้าใหม่ที่ไม่รู้ถูกรู้ผิด บังอาจมาทำตามอำเภอใจในยอดเขาหมอกของข้า!”จู่หลงซ่างเหรินเห็นคนในตระกูลเป่ยถังพ่ายแพ้ภายในวันเดียว เขาก็อดกลั้นโทสะเอาไว้ต่อไปไม่ได้ “ไอ้หนู ชายชราผู้นี้จะสั่งสอนให้เจ้ารู้ซึ้งถึงบทเรียนเอง!”“คุณชายฉิน รีบหนีไปเร็วเข้า คุณชายไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา”ฮัวเหนียงอดที่จะเอ่ยเตือนออกมาไม่ได้แต่จู่หลงซ่างเหรินเคลื่อนไหวได้รวดเร็วมาก เขาพุ่งเข้ามาอยู่ต่อหน้าฉินเฉาได้ในพริบตามือของเขากลายเป็นกรงเล็บมังกร และตวัดเข้าไปหาฉินเฉากรงเล็บมังกรของเขามีพลังที่แข็งแกร่งมาก มันถูกห่อหุ้มไปด้วยลมปราณที่อัดแน่น และสามารถทำลายได้แม้กระทั่งเพชร“จู่หลงซ่างเหรินลงมือแล้ว”“คราวนี้ฉินเฉาตายแน่”ผู้คนต่างพูดคุยกันถึงแม้ว่าฉินเฉาจะมีชื่อเสียงในด้านการฝึกตน แต่ก็ยังนับว่ายังอยู่ห่างชั้นจากปรมาจารย์ขั้นประกายแสงอยู่มากแต่ฉินเฉาไม่กลัวเลยแม้แต่น้อย เขามองฝ่ามือที่กำลังพุ่งเข้ามาและส่งฝ่ามือข้างซ้ายที่สีขาวบริสุทธิ์ราวกับหยกกลับไป“ฝ่ามือปีศาจเก้าเร้นลับ!”ตูม!เมื่อฝ่ามือของคนทั้งคู่เข้าปะทะกัน คลื่นพลังลมปราณก็กระจายออกไปและกดพื้นดินใต้ร่างกายให้กลายเป็นหลุมลึกลงไปสามฟุตจู่หลงซ่างเหรินถอยหลังออกไปหนึ่งก้าว และสะบัดเปลวไฟสีขาวบนกรงเล็บแต่ร่างกายของฉินเฉากระเด็นออกไปสามเมตรก่อนจะร่วงลงมาสู่พื้นดิน เขากระอักเลือดออกมาทางปากพลังในขั้นประกายแสงช่างทรงพลังมากจริง ๆโ
