งโตยักษ์สีทองก็หวาดกลัวจนกระบี่แทบจะร่วงลงไปบนพื้นไป๋เย่จดจำมันได้ในทันทีสิงโตยักษ์สีทองตัวนั้น!เขาคือคนที่มาช่วยชีวิตเธอเอาไว้เมื่อคืนนี้!อย่างไรก็ตาม เขาใช้วิชานี้ได้ยังไง!เขาสามารถเรียนรู้วิชาของฝ่ายตรงข้ามได้จริง ๆ เหรอ?“อามิตตาพุทธ…..”หลวงจีนของวัดเป่าไต้เขาซงซานรูปหนึ่งสังเกตเห็นพลังอันยิ่งใหญ่ของฉินเฉา หลวงจีนรูปนี้อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมา“เด็กคนนี้สามารถเรียนรู้พระสูตรหัวใจเพชรได้ถึงระดับนี้แล้ว”แต่ภาพที่เป่ยถังป้าเทียนเห็นกลับกลายเป็นภาพอันน่าสะพรึงกลัวสิงโตสีทองตัวนี้สามารถกินเขาเข้าไปได้ทุกเมื่อเขาใช้อำนาจครอบงำทั้งหมดห่อหุ้มเสื้อผ้าของเขาเอาไว้ ในไม่ช้าทั่วทั้งร่างกายของเขาก็ถูกห่อหุ้มไปด้วยลูกบอลสีดำขนาดใหญ่ที่สามารถต้านทานการโจมตีภายนอกได้ทั้งหมด“หลงโหยวประทับ”ฉินเฉาเรียกสิงโตสีทองกลับไป ก่อนที่ฝ่ามือข้างซ้ายของเขาจะปลดปล่อยมังกรสีทองแดงให้พุ่งตรงไปยังลูกบอลสีดำลูกนั้น และทำให้มันกระเด็นขึ้นไปอยู่กลางอากาศกลายเป็นดาวตกที่ไม่รู้จะตกลงไปที่ไหนทันที“คนในตระกูลเป่ยถังก็ไม่เท่าไหร่นี่”ฉินเฉาเอามือข้างหนึ่งล้วงกระเป๋าเสื้อกันลม มืออีกข้างถือกระบี่เอาไว้และพูดออกมาพร้อมรอยยิ้ม“พูดจาโอ้อวดเสียจริง รนหาที่ตาย!”คนในตระกูลเป่ยถังที่เหลือทุกคนต่างพุ่งเข้าไป“หลงโหยวประทับ!”ฉินเฉาใช้ฝ่ามือปลดปล่อยมังกรสีทองแดงให้โผทะยานอยู่รอบร่างกายของเขาทันที นั่นทำให้คนในตระกูลเป่ยถังที่อยู่รอ
