นกล่าวออกมาว่า “เจ้ามาช้าเช่นนี้ ไม่กลัวว่าจะทำให้เจ้าสาวต้องรอนานเหรอ”“ไม่มีทาง”จู่หลงซ่างเหรินยิ้มออกมา ราวกับเขาไม่เห็นซุนเจ่อเสือขาวผู้นี้อยู่ในสายตา “ตอนนี้เจ้าสาวยังอยู่บนถนน มีอะไรให้ต้องกังวลล่ะ ดูท่าทางเจ้าจะกังวลมากกว่าเจ้าบ่าวอย่างข้าอีกไม่ใช่หรือไง?”“ใครจะไปรู้ว่ามีใครที่กำลังกังวลอยู่”ถึงแม้ว่าจู่หลงซ่างเหรินจะพูดจาโอ้อวด แต่เห็นได้ชัดว่าไม่มีใครไปขัดริมฝีปากที่เฉียบคมของเขา คำพูดนั้นถูกกลืนกลับไปในประโยคเดียวหากเขาอารมณ์เสียและโจมตีผู้อื่นขึ้นมา สถานการณ์จะแย่ไปด้วยท้ายที่สุดแล้วถึงแม้ว่าชายชราจู่หลงซ่างเหรินจะหยาบคายและน่ารำคาญมากแค่ไหน แต่พลังของเขาก็สูงที่สุดในบรรดาพวกเขาทั้งสี่คนยิ่งเขาแต่งงานกับฮัวเหนียงผู้มีพลังเซียน ในอนาคตพลังของเขาจะไม่ยิ่งอยู่เหนือกว่าตนมากไปกว่าเดิมเหรอเหนียงซีผี ทำไมท่านถึงได้ให้ชายชราผู้นี้ไปพบเจอกับสิ่งดี ๆไม่ใช่แค่จู้ลี่ซ่างเหรินเท่านั้นที่ไม่พอใจ คนอื่น ๆ เองก็ไม่มีความสุขเช่นกัน แต่พวกเขาต้องอดทนไม่พูดอะไรเพื่อไม่ให้เป็นการทำร้ายตัวเอง“เจ้าสำนักซวนหยวน วันนี้เป็นวันแต่งงานของข้า ข้าจึงอยากขอให้เจ้าสำนักซวนหยวนเป็นประธานให้ในพิธีนี้”“จู่หลงซ่างเหรินสุภาพเกินไปแล้ว”เจ้าสำนักซวนหยวนรู้ดีว่าชายชราเพียงพูดไปตามมารยาทเท่านั้นเธอจึงไม่หาเรื่องใส่ตัวด้วยการไปแหย่เสือตัวนั้น “วันนี้ข้าเป็นแขกที่มาร่วมแสดงความยินดีเท่านั้น จู่หลงซ่างเหรินเป็นเจ
