้าบ่าว เรื่องเจ้าภาพของวันนี้ให้ท่านเป็นผู้จัดการเถอะ”“หากเป็นเช่นนั้นชายชราผู้นี้ก็จะไม่เกรงใจ”จู่หลงซ่างเหรินยิ้มออกมา จากนั้นเขาจึงหันไปมองเหล่าผู้ฝึกตนที่แน่นขนัดอยู่ด้านล่างปะรำพิธี“สหายลัทธิเต๋า ขอขอบคุณที่มาถึงยอดเขาหมอกในวันนี้เพื่อมาเข้าร่วมในพิธีแต่งงานของชายชรา ขอเชิญทุกคนร่วมเป็นสักขีพยานในพิธี และไปรับประทานอาหารที่ห้องอาหารจักรพรรดิได้ในภายหลัง”เขากล่าวคำพูดสั้น ๆ ถึงเหล่าผู้ฝึกตน“จู่หลงซ่างเหรินเป็นคนที่เย่อหยิ่งจริง ๆ”ไป๋เย่กระซิบข้างหูพี่ชายของเธอเบา ๆ“คนส่วนใหญ่ที่ฝึกฝนมาจนถึงระดับนี้ก็เป็นแบบเดียวกัน”ไป๋เจิ้งกล่าวว่า “ท้ายที่สุดแล้วเขาก็คือปรมาจารย์ใหญ่ขั้นประกายแสง ผู้ฝึกตนที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้นับได้เพียงแค่ไม่กี่คนเท่านั้น เขามีคุณสมบัติพอที่จะเย่อหยิ่งแบบนี้”ในขณะที่ทุกคนกำลังพูดคุยกันอยู่นั้น ขบวนเกียรติยศสีแดงก็มุ่งหน้าเข้ามาจากทางทิศตะวันออกเกี้ยวแปดคนหามถูกหามเข้ามาอย่างมั่นคง พร้อมกับเสียงเพลงบรรเลงจากเครื่องดนตรีสายตาของทุกคนจับจ้องไปยังที่เดียวกันทันที เพราะพวกเขารู้ว่าด้านในเกี้ยวได้ซ่อนตัวฮัวเหนียงแห่งยอดเขาหมอก นางเอกของงานนี้เอาไว้“ฮี่ ๆ ภรรยาของชายชรามาถึงแล้ว”เมื่อจู่หลงซ่างเหรินเห็นเกี้ยวก็ยิ้มออกมา“ขอเชิญเจ้าสาวออกจากเกี้ยว”ด้วยสถานะของจู่หลงซ่างเหรินแล้ว แน่นอนว่าไม่มีทางที่เขาจะเดินไปที่ประตูเกี้ยวเจ้าสาวด้วยตัวเองตงฟางอิ๋งที่อยู่ข้าง ๆ เปิดประตู
