เกี้ยวและประคองตัวฮัวเหนียงที่สวมผ้าคลุมใบหน้าสีแดงให้เดินออกมาถึงแม้ว่าจะสวมผ้าคลุมหน้าสีแดงแล้วก็ตาม แต่ฮัวเหนียงก็ได้ใช้ลมปราณห่อหุ้มเส้นเสียงเพื่อเอ่ยถามไป๋เจี่ยวเจียวที่ยังซ่อนตัวอยู่ในเสื้อผ้าของเธอ“เจี่ยวเจียว เจ้าเห็นคุณชายฉินหรือเปล่า?”“ไม่เห็นเลย ที่นี่มีคนอยู่เยอะเกินไป!”“แล้วนิกายหลัวซาอยู่ที่ไหน?”“คนในนิกายหลัวซาอยู่ที่นี่แต่ฉันยังไม่เจอฉินเฉาเลย ผู้ชายคนนั้นอาจจะไม่กล้ามาแล้ว”ไป๋เจี่ยวเจียวกระซิบตอบเสียงเบา“ถ้าเขาไม่กล้ามา ความปรารถนาของข้าก็จะเป็นจริง”ฮัวเหนียงถอนหายใจออกมาเบา ๆ“ฟูเหริน”จู่หลงซ่างเหรินก้าวเข้ามาทักทายอีกฝ่ายอย่างมีความสุขร่างกายเซียนร่างนี้จะเป็นของชายชราผู้นี้แล้วเมื่อเวลานั้นมาถึง ชายชราผู้นี้ก็จะผ่านทัณฑ์สายฟ้าได้สำเร็จจนกลายเป็นเซียน กลายเป็นพระเจ้า และละทิ้งโลกนี้ไปบางทีจักรพรรดิสวรรค์อาจจะมองเห็นว่าเขาได้ทำสิ่งต่าง ๆ เพื่อท่านเอาไว้มากมาย และประทับตราให้เขาอย่างเป็นทางการเมื่อคิดถึงสิ่งเหล่านี้ จู่หลงซ่างเหรินก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มให้ฮัวเหนียง“ฟูเหรินฟังสิ”เขาชี้ไปยังผู้ฝึกตนที่อยู่ด้านล่าง “พวกเขาล้วนมาแสดงความยินดีกับพวกเราที่นี่ มีคนมาอวยพรให้พวกเรามากมายขนาดนี้ ชีวิตคู่ของพวกเราจะต้องมีความสุขอย่างแน่นอน ฟูเหริน ตอนนี้ถึงฤกษ์มงคลแล้วพวกเราไปคำนับฟ้าดินด้วยกันเถอะ”เมื่อกล่าวจบ เขาก็กำลังจะจับมือฮัวเหนียง“ช้าก่อน!”ในขณะนั้นเอง ร่างบอบบางของผู้หญ
