เจ้า”“โอ้ ไม่มีอะไรเลย”เสี่ยวไป๋ยืนอยู่อย่างอดทน เธอมองจู่หลงซ่างเหรินและผู้ฝึกตนทุกคนอย่างไม่เขินอาย กลับกัน เธอได้กล่าวออกมาอย่างมั่นใจว่า “ฉันมีความคิดหนึ่งที่อยากจะกล่าวออกมาค่ะ”“ว่ามา”“ไม่ทราบว่าจู่หลงซ่างเหรินมีชีวิตอยู่มายาวนานรู้จักธรรมเนียมการแต่งงานของชาวตะวันตกหรือเปล่า?”“ข้าจะต้องไปเข้าใจธรรมเนียมของคนป่าเถื่อนพวกนั้นทำไม”จู่หลงซ่างเหรินกล่าวออกมาอย่างค่อนข้างดูถูก“จู่หลงซ่างเหรินมีพลังกล้าแกร่ง ด้วยฐานะของท่านจึงไม่เป็นไรที่จะคิดแบบนี้ แต่ชาวตะวันตกเดินบนทางแห่งความรักอันบริสุทธิ์ เรื่องนี้เราควรทำให้มันสอดคล้องกัน หากจู่หลงซ่างเหรินต้องการที่จะมีความสุขกับนางเซียนท่านนี้ ท่านช่วยฟังความคิดเห็นของฉันได้มั้ยคะ”“ดี เจ้าพูดต่อไป ชายชรากำลังฟังอยู่”จู่หลงซ่างเหรินยังคงอดทนฟังต่อไป ที่เขาสามารถอดทนได้เป็นเพราะว่าเสี่ยวไป๋เป็นสาวสวย ถ้าหากเสี่ยวไป๋เป็นผู้หญิงธรรมดา ๆหรือเป็นชายร่างใหญ่ขึ้นมา กรงเล็บของเขาคงจะตวัดเข้าไปที่ร่างของอีกฝ่ายจนกระเด็นไปแล้ว“จู่หลงซ่างเหรินจะแต่งงาน อาจจะต้องขอให้เหล่าผู้ฝึกตนช่วยดูว่าทั้งคู่เหมาะสมกันดีหรือไม่ หากทั้งสองเหมาะสมกันดี ในอนาคตทั้งสองท่านจะต้องมีความสุขอย่างแน่นอน และหากบางคนมีข้อสงสัยขึ้นมา หลังจากนั้น…..”“ฮ่า ๆ ๆ ๆ!”จู่หลงซ่างเหรินหัวเราะเสียงดังก้องกังวาน “สาวน้อย วิธีของเจ้าช่างน่าสนใจจริง ๆ เมื่อชายชราจะแต่งงาน ยังจะมีใครกล้ามีข้อ