รอยร้าวเริ่มลามไปทั่วรูปปั้นทั้งสี่จนดูราวกับกำลังจะแตกเป็นเสี่ยงๆ“เจี๊ยก ๆ ๆ!”ลิงตัวน้อยอดไม่ได้ที่จะร้องออกมา“ข้ารู้แล้ว อย่ามาเร่งข้าสิ”ดูเหมือนว่าซวนหยวนเย่หยู่จะรู้ว่าลิงน้อยกำลังพูดว่าอะไร เธอหยิบตราประทับสีดำออกมาจากอกแล้วโยนไปยังอาคมสี่สัตว์เทพ“โลกไร้ขอบเขต สรรพสิ่งล้วนมีวิญญาณ จงปลดปล่อย!”เธอท่องคาถา ก่อนที่จะยื่นมือออกไปทางตราประทับที่โยนออกไปเมื่อสักครู่ทันใดนั้นเกิดสายลมขึ้นที่ตราประทับสีดำ จากนั้นมันได้กลายเป็นตราประทับขนาดใหญ่ที่มีขนาดเท่าเนินเขา และร่วงลงไปบนฝนกระบี่ของฉินเฉาที่กำลังระเบิดพลังอยู่เบื้องล่างทันทีตูม!เมื่อเนินเขานี้ร่วงลงไปบนพื้น ตำหนักหมอกก็กลับมาเงียบสงบอีกครั้ง“เฮ้อ”ซวนหยวนเย่หยู่ลูบหน้าอกและกล่าวว่า “เจ้าสงบลงสักที”“เธอทำร้ายฉันนี่!”ฉินเฉาอยู่ใต้แรงกดของตราประทับขนาดยักษ์ หากไม่มีพระสูตรหัวใจเพชรคอยปกป้องร่างกาย เขาก็คงกระอักเลือดออกมาแล้ว“อะไรกัน ข้าแค่ป้องกันตัวเท่านั้น”ซวนหยวนเย่หยู่กล่าวว่า “หากเจ้าออกมาจากอาคมสี่สัตว์เทพ เจ้าก็จะมาตีก้นข้าน่ะสิ ข้าเป็นถึงเจ้าสำนักยอดเขาหมอกผู้น่านับถือ จะมาถูกเจ้าตีก้นได้ยังไง! ฮิ ๆ ข้าเลยต้องทำผิดต่อเจ้าไปบ้าง ตราประทับหมอกอันนี้ทำอะไรเจ้าไม่ได้หรอก มันแค่เพียงทับเจ้าเอาไว้ไม่ให้หนีไปไหนเท่านั้น ถ้าเจ้าอยู่เงียบ ๆ สักพัก ยอมรับโชคชะตาและมาคุยกับข้าดี ๆ ข้าก็จะไม่ขวางเจ้า จะขังเจ้าเอาไว้สามวันสามคืนแล้วค่อยปล่
