อยตัวเจ้าไป”สามวันสามคืน!มารดามันเถอะ จู่หลงซ่างเหรินกับฮัวเหนียงของฉันจะไม่หุงข้าวสารจนสุกไปแล้วเหรอ!ฮึ่ม บิดาไม่มีเวลามาเล่นกับเธอแล้ว!“จะตราประทับหมอกหรืออะไรก็ออกไปให้พ้น!”ฉินเฉาต้องการที่จะเหวี่ยงตราประทับอันยักษ์ออกไป แต่มันกลับเหมือนภูเขาที่หนักอย่างหาที่เปรียบไม่ได้จนเขาไม่สามารถผลักมันออกไปได้เลย“เปล่าประโยชน์ เปลืองแรงเปล่า ๆ”ซวนหยวนเย่หยู่จับหางเปียของเธออย่างมีความสุข “ตราประทับหมอกเป็นสมบัติที่ท่านแม่ของข้าทิ้งเอาไว้ให้ข้า มันมีน˺าหนักถึง999,000 จิน (1 จินเท่ากับ 0.5 กิโลกรัม) หากไม่มีคำสั่งจากข้า เจ้าก็ยกมันไม่ขึ้นหรอก”“อย่าพูดถึง 999,000 จินเลย… ถึงมันจะหนักเก้าหมื่นล้านจินฉันก็จะออกไปให้ได้”ฉินเฉาสลายพลังของวิชากระบี่ลับก่อนที่จะเริ่มใช้วิชาอัญเชิญคชสารปีศาจเก้าเร้นลับแทน“โอ้ เจ้าก็ยังเป็นคนที่ไม่ยอมรับความจริงอยู่เรื่อย!”ซวนหยวนเย่หยู่อดพูดออกมาไม่ได้“ฉันรู้แต่ความจริงที่ว่าถ้าฉันออกไปได้ เธอจะต้องถูกตีก้น!”ฉินเฉาแผดเสียงออกมา ทันใดนั้นตราประทับที่หนักถึง 999,000 จินก็พลันสั่นสะเทือน“เป็น เป็นไปไม่ได้!”ใบหน้าเล็ก ๆ ของซวนหยวนเย่หยู่ซีดเซียวลงไปเล็กน้อย“ให้ฉันลุกขึ้นเดี๋ยวนี้!”ฉินเฉาที่ถูกทับลงไปกับพื้นเรียกใช้พลังของคชสารปีศาจ เขาใช้กระดูกสันหลังของตัวเองดันตราประทับหมอกขนาดมหึมาด้วยพลังที่ส่งตรงมาจากฝ่าเท้า ตอนนี้เขาอยู่ในท่าลุกขึ้นและโค้งเอวตูม!ทันทีที่เท้าของเขา
