เหยียบลงเต็ม ๆ พื้น แผ่นดินโลกก็พลันสั่นสะเทือนพลังฝ่าเท้าของเขามีมากถึง 999,000 จิน!ในพริบตานั้นซวนหยวนเย่หยู่ที่ยืนอยู่ ก็ทรุดตัวลงนั่งที่ขั้นบันไดอีกครั้งดวงตาของเธอเบิกกว้าง มองตรงไปยังร่างของผู้ชายตรงหน้าที่ราวกับเป็นเทพเจ้า แววตาของเธอปรากฏความหวาดกลัวระคนตื่นเต้น“ออกไปซะ!”ฉินเฉาใช้แรงจากมือทั้งสองข้างและไหล่ที่แบกตราประทับหมอกเอาไว้ เหวี่ยงมันออกไปอีกด้านหนึ่งตูม!พื้นดินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงคืนนี้ตำหนักหมอกอาจจะมีชะตาที่ทำให้เกิดเสียงดังลั่น“เจ้า เจ้าเป็นใคร… ทำไมถึงมีพลังยิ่งใหญ่ขนาดนี้…..”“ไม่จำเป็นต้องรู้หรอกว่าฉันเป็นใคร”คราวนี้ฉินเฉาสูญเสียพลังลมปราณไปเป็นจำนวนมากโชคดีที่เขาเกิดมาพร้อมกับกายาปีศาจจึงมีพลังลมปราณอยู่มากเพียงพอ ไม่อย่างนั้นการขยับตราประทับหมอกออกไปเพียงครึ่งหนึ่งอาจจะทำให้เขาสูญเสียพลังลมปราณไปจนหมดเกลี้ยง“เธอรู้แค่ว่าก้นของเธอจะต้องแย่แน่ ๆ ก็พอแล้ว”“ช่วย ช่วยด้วย…..”เมื่อซวนหยวนเย่หยู่คิดถึงเรื่องนี้เข้าก็หวาดกลัวจนหน้าซีด เธอรีบหันหลังและวิ่งหนีไปทันที“จะวิ่งไปไหน!”ฉินเฉามองสาวน้อยที่กำลังจะหนีไป ทันใดนั้นเขาเหวี่ยงโซ่สีดำออกไปทันทีโซ่จับวิญญาณเส้นนี้คล้ายกับงูก็ไม่ปาน มันพุ่งเข้าไปพันรอบเอวของซวนหยวนเย่หยู่“อ๊า!”ซวนหยวนเย่หยู่ไม่มีเวลาพอที่จะร้องออกมา เธอถูกพลังของฉินเฉาลากเอวของเธอเข้าไปในอ้อมอกของเขา“เจี๊ยก ๆ ๆ!”ลิงตัวน้อยที่แสนกล้าหาญรีบกางกรงเล็บ
