้นของเธอก็มีพลังลมปราณที่มากเพียงพอ เธอยังคงทุบหลังของฉินเฉาต่อไป แต่นอกจากเสียงทุบที่เหมือนกับเสียงตีกลองแล้วก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีก“เธอตีได้”ฉินเฉายิ้มก่อนที่จะง้างฝ่ามือ “ฉันก็ต้องตีได้”เมื่อพูดดังนั้นฝ่ามือของเขาก็ตีลงไปบนก้นของซวนหยวนเย่หยู่ที่อยู่ในท่างอตัวเพี๊ยะ!เสียงนี้ดังฟังชัดมาก ซวนหยวนเย่หยู่แค่รู้สึกปวดแสบปวดร้อนที่ก้นเท่านั้น แต่สิ่งที่มีมากกว่ากลับเป็นความรู้สึกอัปยศ เธอหน้าแดงก˹าจนเหมือนกับเป็นไข้ ความไม่เป็นธรรมที่ได้รับทำให้น˺าตาเอ่อคลอเบ้า“คนเลว เจ้าต้องตายอย่างสุนัข ฮือ ๆ ๆ …”“ใครอนุญาตให้เธอด่าฉัน!”ฉินเฉาตะคอกขณะง้างฝ่ามือ“ไอ้คนน่ารังเกียจ หน้าด้าน ลามก ต˹าทราม เจ้ามันชั่วช้าไร้ยางอาย!”ซวนหยวนเย่หยู่รวบรวมคำด่าทั้งหมดในชีวิตนี้มาด่าเขาทันที“ฉันอนุญาตให้เธอด่าฉันหรือไง!”ฉินเฉาเริ่มลงมือตีอีกครั้งซวนหยวนเย่หยู่ยังคงดื้อรั้นเหมือนกับลาหัวแข็ง เธออดกลั้นความเจ็บเอาไว้และก่นด่าเขาต่อไปไม่รู้จบฉินเฉาไม่รู้ว่าเขาลงฝ่ามือไปแล้วกี่ครั้ง แต่เขารู้สึกค่อนข้างเมื่อยข้อมือแล้ว“ฉันบอกว่า… เธอจะเลิกด่าได้หรือยัง…..”“ไม่!”ซวนหยวนเย่หยู่กัดฟัน เธอหันมาจ้องฉินเฉาและกล่าวว่า “มาพวกเรามาสู้กันต่ออีกสักสามร้อยรอบ! ข้าคือซวนหยวนเย่หยู่ ถึงพื้นฐานการฝึกตนจะด้อยกว่าเจ้า แต่ข้าจะไม่ยอมแพ้เจ้าอย่างแน่นอน!”“เฮ้… เธอยังแพ้ไม่พออีกเหรอ…..”ฉินเฉากล่าว เขายื่นมือไปสัมผัสบั้นท้ายของซวนหยวนเย่ห
