ล่า?”“หากเจ้าสามารถทำร้ายผู้หญิงไร้อาวุธคนนี้”ไม่มีความหวาดกลัวปรากฏอยู่บนใบหน้าของสาวน้องผู้ถือตะเกียงพร้อมกันนั้นเธอกล่าวออกมาเสียงเบาลิงบนไหล่ของเธอโกรธมาก ขนทั้งร่างของมันตั้งชันและจ้องฉินเฉาด้วยความโกรธ“เจี๊ยก! เจี๊ยก ๆ!”ลิงน้อยโบกไม้โบกมือไม่หยุด ดูท่าทางเหมือนมันอยากจะฉีกร่างของฉินเฉา“ลิงของเธอน่ารักดี”ฉินเฉากล่าว ก่อนจะวางดาบราชันย์ภูตลงและกล่าวว่า “เธอวางใจได้ ฉันไม่ใช่ฆาตกรบ้าเลือด ตราบใดที่เธอไม่บอกเรื่องนี้กับคนในยอดเขาหมอก ฉันก็จะไม่ทำแบบนั้นกับเธอ”“แต่ข้าเองก็เป็นคนในยอดเขาหมอกเหมือนกัน”รอยยิ้มแปลกประหลาดปรากฏอยู่บนใบหน้าของสาวน้อยผู้ถือตะเกียง “เจ้ามาถึงตำหนักหมอกดึก ๆ ดื่น ๆ เจ้าตำหนักของพวกเราจะต้องรู้อยู่แล้ว ข้าเป็นผู้รับคำสั่งของเจ้าตำหนักให้ออกมาดูเจ้า”“หือ?”ฉินเฉาตะลึง “เจ้าตำหนักของเธอคือใคร?”“แน่นอนว่าเป็นปรมาจารย์แห่งยอดเขาหมอกแห่งนี้ เจ้าตำหนักซวนหยวน”“…..”ฉินเฉาขมวดคิ้วเมื่อรู้ว่าเจ้าตำหนักซวนหยวนเป็นผู้รู้ร่องรอยของเขาก็พลันรู้สึกไม่สบายใจขึ้นมานิดหน่อยเขามีแผนใหญ่ในวันพรุ่งนี้ หากถูกเจ้าตำหนักซวนหยวนเปิดโปงเข้า มันจะยากต่อการลงมือทำตามแผน“เจ้าตำหนักของเธอจะจัดการกับเรื่องนี้ยังไง?”ฉินเฉาถามอย่างระมัดระวัง“เจ้าตำหนักอยากพบเจ้า”สาวน้อยคนนี้ยิ้มที่มุมปาก “เจ้าตามข้ามาเถิด”เมื่อกล่าวดังนั้นเธอจึงพาลิงของเธอหันหลังกลับไปพร้อมกับยกโคมไฟในมือขึ้นมา และมุ่งหน้า
